Έφυγε από τη ζωή ο πολυβραβευμένος πεζογράφος Παντελής Καλιότσος

by/ 0 Comments / 35 View / 09/09/2016

Πέθανε το βράδυ της Πέμπτης, ο πεζογράφος Παντελής Καλιότσος, σε ηλικία 91 ετών. Είχε γράψει μυθιστορήματα, διηγήματα, νουβέλες και βιβλία για παιδιά και είχε τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Πεζογραφίας (1979), το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου (1997) και το Βραβείο Παιδικού Βιβλίου (2002) του περιοδικού «Διαβάζω» για το βιβλίο του «Η σφεντόνα του Δαβίδ».

Γεννήθηκε το 1925 στην Αθήνα. Εκεί πέρασε τα πρώτα του χρόνια, σπουδάζοντας και ταυτόχρονα κάνοντας κάθε είδους δουλειά: εργάτης, υδραυλικός, μαρμαράς, μικροπωλητής, υπάλληλος κ.ά. Άρχισε να γράφει το 1943, πιστεύοντας στη λογοτεχνία και στην τέχνη γενικότερα, όχι ως μέσο προβολής και καθιέρωσης, αλλά ως θεραπεία ψυχής. Έτσι, συνέχισε να γράφει επί είκοσι δύο ολόκληρα χρόνια, χωρίς να δημοσιεύσει οτιδήποτε ή να εκδώσει βιβλίο. Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1964 με το μυθιστόρημα «Ο μεσαίος τοίχος», που, όντας χειρόγραφο, δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο περιοδικό «Ταχυδρόμος».

Αργότερα εργάστηκε για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, σε παιδικά κυρίως προγράμματα.

Το βιβλίο του “Η Δεκεμβριανή νύχτα” τιμήθηκε το 1979 με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος. Τα “Ξύλινα Σπαθιά” κέρδισαν το Βραβείο του Διαγωνισμού Παιδικού Βιβλίου στην Κόστα Ρίκα το 1997. Το βιβλίο “Ένα σακί μαλλιά” πήρε το Πρώτο Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου το 1997. Το 2002 “H σφεντόνα του Δαβίδ” τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου, το Βραβείο του περιοδικού «Διαβάζω» και το Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.

Ο ίδιος, αναφερόμενος στη συγγραφική του ιδιότητα, είχε τονίσει: «Δεν ήθελα να γίνω συγγραφέας. Ξεκίνησα για κάτι πολύ πιο σπουδαίο και μόνο όταν απέτυχα σ’ αυτό άρχισα να γράφω. Όταν ήμουν μικρός, έλεγαν ότι αγαπούσα τα διαλείμματα περισσότερο από τα μαθήματα. Αυτό είναι αλήθεια, κι ούτε τώρα άλλαξε τίποτα. Προτιμώ τα παιχνίδια (σκάκι, τάβλι, μπιλιάρδο, πινγκ πονγκ κτλ.) από οτιδήποτε άλλο. Αν έγινα συγγραφέας, είναι γιατί πολύ νωρίς ανακάλυψα ότι το ανώτερο παιχνίδι απ’ όλα είναι η τέχνη».

Η Εταιρεία Συγγραφέων σε ανακοίνωση της εκφράζει «την θλίψη της για το ιδρυτικό της μέλος και συμπαράσταση στους οικείους του».