Το άδοξο τέλος (;) της «ενιαίας Κεντροαριστεράς»

by/ 0 Comments / 33 View / 08/09/2016

Οι διαρροές αλλά και οι ανακοινώσεις-επιστολές που αντάλλαξαν Χαριλάου Τρικούπη και Σεβαστουπόλεως μαρτυρούν  το αδιέξοδο στο οποίο οδηγήθηκαν οι συζητήσεις, ενώ φέρνουν και στην επιφάνεια τις πολιτικές διαφορές που κρατούν μακριά τα δύο κόμματα.

Όπως συνομολογούν στελέχη και των δύο χώρων, όλα δείχνουν ότι εκτός συγκλονιστικού απροόπτου οι συζητήσεις μεταξύ Δημοκρατικής Συμπαράταξης (ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) και Ποταμιού οδηγούνται σε οριστικό αδιέξοδο, παρά το γεγονός ότι, θεωρητικά τουλάχιστον, και τα δύο κόμματα, ως την τελευταία στιγμή, τάσσονταν υπέρ της συγκρότησης ενός ενιαίου φορέα.

Η «προθεσμία» που έδωσε το περασμένο σαββατοκύριακο η Φώφη Γεννηματά για τον Οκτώβριο προκειμένου να εκλεγεί ο νέος αρχηγός, αλλά και η ανταπάντηση του Ποταμιού ότι «δεν δέχεται τελεσίγραφα» έφεραν στην επιφάνεια τις σοβαρές πολιτικές διαφορές των δύο κομμάτων, που ευθύς εξαρχής δεν είχε βρεθεί τρόπος να γεφυρωθούν. Μάλιστα, χθες, τα δύο κόμματα αντάλλαξαν ανακοινώσεις, με τις οποίες αποκάλυψαν τις πολιτικές τους διαφορές.

Τα 4 αγκάθια

Βάσει, λοιπόν, των ανακοινώσεων που αντάλλαξαν τα δύο κόμματα, τα «αγκάθια» που οδήγησαν σε ναυάγιο τις συζητήσεις μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Ποταμιού είναι σοβαρά και, μάλιστα, αρκετά απ’ αυτά αφορούν στις αλληλοσυγκρουόμενες στρατηγικές της Φώφης Γεννηματά και του Σταύρου Θεοδωράκη.

Καταρχάς, το ΠΑΣΟΚ μιλούσε για νέο κεντροαριστερό φορέα, την ώρα που το Ποτάμι επέμενε στον χαρακτηρισμό «κεντρώο», με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει. Ταυτόχρονα, αναδείχθηκε η σοβαρή απόκλιση στην στρατηγική συμμαχιών και συνεργασιών των δύο κομμάτων. Η Χαριλάου Τρικούπη επέμενε στη θέση περί συγκρότησης κυβέρνησης εθνικής συνεννόησης με τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, την ώρα που το Ποτάμι απορρίπτει κάθε σενάριο συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η «προτίμηση» του Ποταμιού, μάλιστα, οδηγεί πολλά στελέχη της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στο συμπέρασμα ότι ο Σταύρος Θεοδωράκης «αλληθωρίζει προς την ΝΔ», καθώς το Ποτάμι απορρίπτει μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όχι το κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη από τους ενδεχόμενους «συνεταίρους» του.

Το τρίτο αγκάθι του «ναυαγίου» αφορά στην διαδικασία εκλογής αρχηγού του νέου ενιαίου σχήματος, που παραπέμφθηκε πλέον στις ελληνικές καλένδες. Συγκεκριμένα, το Ποτάμι ζητούσε να διεξαχθούν οι εκλογές με «ηλεκτρονικές κάλπες», ενώ το ΠΑΣΟΚ απέρριπτε κατηγορηματικά αυτό το ενδεχόμενο, προκρίνοντας την δια ζώσης ψηφοφορία με ανοιχτούς καταλόγους από ψηφοφόρους και τη βάση της Κεντροαριστεράς.

Τέλος, τα δύο κόμματα κράτησε μακριά και το όραμα του καθενός για την «επόμενη μέρα» μετά την εκλογή αρχηγού και τη συγκρότηση του ενιαίου σχήματος: ενώ, δηλαδή το Ποτάμι επέμενε ότι τα συνιστώντα κόμματα (ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, ΔΗΜΑΡ) θα έπρεπε να αυτοδιαλυθούν, το ΠΑΣΟΚ απέρριπτε αυτή την αξίωση και προέκρινε ένα συνεργατικό, μετωπικό σχήμα, στα πρότυπα της «Ελιάς» των Ευρωεκλογών του 2014.