Αλέξης Τσίπρας / Να κάνουμε τις κοινωνικές αντιστάσεις πολιτικό σχέδιο αλλαγής και νίκης

by/ 0 Comments / 6 View / 24/12/2020

Μονόδρομος για τον λαό η αντίσταση στην ανάλγητη και ανίκανη κυβέρνηση Μητσοτάκη, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να τον οργανώσει ώστε η Αριστερά να πετύχει ακόμη περισσότερα.

ΟΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία έχει τη μεγάλη ευθύνη να οργανώσει τις κοινωνικές αντιστάσεις αλλά και να τις καθοδηγήσει σε ένα πολιτικό σχέδιο αλλαγής και νίκης, σημειώνει ο πρόεδρός του Αλέξης Τσίπρας σε άρθρο του που δημοσιεύει η Efsyn:

 

Το 2020 υπήρξε μια δύσκολη χρονιά και, δυστυχώς, το 2021, που σε λίγες μέρες καλωσορίζουμε, είναι από πολλές απόψεις θολό τοπίο. Η πανδημία είναι παρούσα και, παρά τη μικρή και βασανιστική πρόοδο με το λοκντάουν, οι υποτροπές σε πολλές περιοχές της χώρας, ιδιαίτερα σε περιοχές με πυκνό εργατικό πληθυσμό, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για εφησυχασμό. Οι νεκροί πολλαπλασιάζονται, ο φόβος απλώνεται, το ΕΣΥ βρίσκεται στα όριά του –αν δεν τα έχει ξεπεράσει–, ενώ το εμβόλιο, στο οποίο βασίζονται όλες οι ελπίδες, ακόμα κι αν είναι όσο αποτελεσματικό λέγεται, θέλει αρκετούς μήνες για να οδηγήσει στην επιθυμητή ανοσία.

 

Η οικονομική κρίση, από την άλλη, που μεταφράζεται σε φτώχεια, ανεργία και αγωνία για το αύριο, οδηγεί σε γενικευμένη ανασφάλεια. Ακόμα και σε απόγνωση. Η κοινωνία βρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας. Εκατομμύρια άνθρωποι, εργαζόμενοι, μικρομεσαίοι, νέες και νέοι, αισθάνονται παγιδευμένοι ανάμεσα στη Σκύλλα της πανδημίας και τη Χάρυβδη του οικονομικού αφανισμού. Η τραγωδία της πανδημίας είναι παρούσα και η πανδημία της οικονομίας την ακολουθεί κατά πόδας.

 

Η πλήρης αποτυχία της κυβέρνησης Μητσοτάκη να διαχειριστεί μια όντως δύσκολη κατάσταση καθιστά ακόμα πιο θολό το αύριο. Η κυβέρνηση απέτυχε να δει έγκαιρα την έκταση της πανδημίας και να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη φάση.

 

Απέτυχε, εξίσου, να δει το βάθος της οικονομικής κρίσης και να παρέμβει με τρόπο αποφασιστικό και εμπροσθοβαρή, για να μην οδηγηθούμε σε οικονομική καταστροφή, με ό,τι αυτό συνεπάγεται κυρίως για τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Και η ευθύνη είναι εγκληματική, στον βαθμό που υπάρχει εναλλακτική, και όχι μόνο την αρνούνται αλλά προετοιμάζουν, με την πολιτική, τις εμμονές, την καταστολή και τον αυταρχισμό, τα επόμενα λάθη τους, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν τη χώρα σε τραγωδία.

 

Η κυβερνητική στάση έχει δύο πλευρές. Οσον αφορά την κοινωνία, το σύστημα υγείας, τα μέτρα για την ανάσχεση της πανδημίας, έχουν χάσει τον έλεγχο. Το διακηρυγμένο δόγμα «βλέποντας και κάνοντας», που εφευρέθηκε για να καλύψει τα τεράστια κενά και τις ανακολουθίες, οι παλινωδίες με τη γενική και τις τοπικές καραντίνες, η απραξία μπροστά στο υγειονομικό έγκλημα των μέσων μαζικής μεταφοράς, η εμμονική απαξίωση του ΕΣΥ, η παγερή αδιαφορία για τις πιο ευάλωτες ομάδες, δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία.

 

Από την άλλη, όμως, το επιτελικό κράτος του κ. Μητσοτάκη δεν έχει χάσει καθόλου τον έλεγχο. Ιδίως όταν πρόκειται να θεσμοθετήσει εν μέσω πανδημίας την αρπαγή σπιτιών, την κατάργηση και των τελευταίων μέτρων προστασίας της εργασίας, την ταξικά ιδιοτελή «μεταρρύθμιση» στην Παιδεία, την επιβολή ενός κλίματος νόμου και τάξης, την παρέμβαση, συχνά χυδαία και απροκάλυπτη, στα ΜΜΕ και στη λειτουργία της ενημέρωσης και τις «δουλειές» εκατομμυρίων που καθημερινά αποκαλύπτονται.

 

Με δυο λόγια: Οταν πρόκειται για την προστασία της κοινωνικής πλειοψηφίας, βλέπουμε μια κυβέρνηση όχι μόνο κοινωνικά αδιάφορη και ανάλγητη, αλλά και πρακτικά ανίκανη.

 

Οταν, όμως, πρόκειται για τα μεγάλα συμφέροντα και κυκλώματα, βλέπουμε μια κυβέρνηση επισπεύδουσα, που εκμεταλλεύεται την κρίση ως ευκαιρία για να επιβάλει ένα καθεστώς απολυταρχικής μεταδημοκρατίας των ελίτ, που μεγαλύτερη σχέση έχει με το καθεστώς του Ορμπαν και του Μπολσονάρο παρά με τη δημοκρατική παράδοση και τους αγώνες του λαού μας. Και κύρια όπλα της γι’ αυτό είναι από τη μια μεριά η καταστολή και από την άλλη η συστηματική προπαγάνδα από τα συστημικά ΜΜΕ.

 

Ο φόβος της πανδημίας είναι ο μανδύας με τον οποίο επιχειρούν να καλύψουν την αντικοινωνική, ταξικά ιδιοτελή και αντιδημοκρατική πρακτική τους.

 

Αυτή είναι η κατάσταση. Δύσκολη, περίπλοκη, ακόμα και επικίνδυνη. Μια συνθήκη μεταδημοκρατίας όπου κυριαρχούν ο φόβος, η διαστρέβλωση, ο αυταρχισμός και η επιτήρηση. Αλλά όσοι νομίζουν ότι με τον φόβο, την καταστολή και τη μονοφωνική προπαγάνδα μπορούν να διαστρέψουν την πραγματικότητα και να καταστείλουν τις αντιδράσεις των πολιτών συνήθως πέφτουν έξω. Η ιστορική διαδρομή το έχει επανειλημμένα αποδείξει. Οι αντιστάσεις και τα κινήματα, που ήδη αναπτύσσονται στην εργασία, την Παιδεία, τη νεολαία, τους μικρομεσαίους, αποτελούν μια πρώτη απάντηση στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς.

 

Και η απάντηση αυτή θα παίρνει όλο και ευρύτερα αγωνιστικά χαρακτηριστικά, όλο και μεγαλύτερο βάθος, όσο η προκλητικά μεροληπτική πολιτική υπέρ του ασύδοτου πλούτου γίνεται πιο φανερή.

Avgi.gr