WikiLeaks: Διαρροές και επιρροές – Το site που επαναπροσδιορίζει τον ρόλο των media

by/ 0 Comments / 59 View / 07/04/2016

Εκατομμύρια απόρρητα έγγραφα αναστατώνουν τον παγκόσμιο χάρτη, ενώ ο ιθύνων νους του WikiLeaks βρίσκεται κάπου, ετοιμάζοντας το επόμενο βήμα του…

WikiLeaks καλείται ένας διεθνής μη κερδοσκοπικός οργανισμός ΜΜΕ ο οποίος δημοσιεύει έγγραφα από ανώνυμες πηγές και διαρροές, που υπό άλλες συνθήκες δεν θα έβλεπαν το φως της δημοσιότητας. Τον ιστότοπο του οργανισμού, ο οποίος και ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2006, διαχειρίζεται η «The Sunshine Press». Μέσα στον πρώτο χρόνο της λειτουργίας του, ο ιστότοπος ανακοίνωσε πως η βάση δεδομένων του συμπεριλάμβανε πλέον περισσότερα από 1,2 εκατομμύρια έγγραφα.

Ο οργανισμός αυτοπεριγράφεται ως «πνευματικό παιδί» Κινέζων αντιφρονούντων, καθώς και δημοσιογράφων, μαθηματικών και νεοσύστατων εταιρειών τεχνολογίας από τις Η.Π.Α., την Ταϊβάν, την Ευρώπη, την Αυστραλία και τη Νότια Αφρική. Δημοσιεύματα εφημερίδων και το περιοδικό «The New Yorker» (7 Ιουνίου 2010) παρουσιάζουν ως ιδρυτή του οργανισμού τον Τζούλιαν Ασάντζ (Julian Assange), έναν Αυστραλό δημοσιογράφο και ακτιβιστή του Διαδικτύου.

Το WikiLeaks έχει κερδίσει ένα σύνολο βραβείων, ανάμεσα στα οποία το Βραβείο Νέου Μέσου (New Media Award) του έγκριτου οικονομικού περιοδικού «The Economist» για το έτος 2008. Toν Ιούνιο του 2009, το WikiLeaks και ο Τζούλιαν Ασάντζ βραβεύτηκαν από τη Διεθνή Αμνηστία με το UK Media Award (στην κατηγορία «Νέο Μέσο») για τη δημοσίευση το 2008 του κειμένου «Κένυα: Η Κραυγή του Αίματος – Εξώδικες δολοφονίες και εξαφανίσεις» («Kenya: The Cry of Blood – Extra Judicial Killings and Disappearances»), μια έρευνα της Εθνικής Επιτροπής της Κένυας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Kenya National Commission on Human Rights). Το Μάιο του 2010, η «New York Daily News» κατέταξε το WikiLeaks πρώτο στη λίστα των «ιστοσελίδων που θα μπορούσαν να αλλάξουν εντελώς την ειδησεογραφία».

Τον Απρίλιο του 2010, το WikiLeaks δημοσίευσε βίντεο από ένα περιστατικό του 2007 οπότε και Ιρακινοί άμαχοι πολίτες θανατώθηκαν από Αμερικανούς στρατιώτες, σε μια ιστοσελίδα που καλείται Collateral Murder. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, το WikiLeaks δημοσίευσε το «Ημερολόγιο του Πολέμου στο Αφγανιστάν» («Afghan War Diary»), μια συλλογή περισσότερων από 76.900 έγραφα σχετικά με τον Πόλεμο στο Αφγανιστάν τα οποία μέχρι τότε δεν ήταν διαθέσιμα στο ευρύ κοινό. Τον Οκτώβριο η ομάδα δημοσίευσε ένα πακέτο περίπου 400.000 εγγράφων υπό τον τίτλο «Ημερολόγιο του Πολέμου στο Ιράκ» («Iraq War Logs») σε συντονισμό με μεγάλους κερδοσκοπικούς οργανισμούς ΜΜΕ. Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 28 Νοεμβρίου, το WikiLeaks ξεκίνησε να δίνει στην δημοσιότητα 251.287 διπλωματικά έγγραφα, με την Αμερικανική Κυβέρνηση να κάνει λόγο για «επίθεση κατά της διεθνούς κοινότητας»

 

Ο Mr. WikiLeaks

Εδώ ο Ασάντζ εκεί o Ασάντζ, πού είναι ο Ασάντζ; Μάλλον κανείς δεν ξέρει, καθώς ο Αυστραλός χάκερ έχει μετατραπεί σε σύγχρονο «νομάδα», για να μπορεί να προηγείται των εξελίξεων και, φυσικά, των πολλών αντιπάλων που έχει αποκτήσει.

Σε μικρή ηλικία, όταν η μητέρα του εμπλέκεται σε δικαστική διαμάχη με τον πατριό του για την κηδεμονία του ετεροθαλούς αδελφού του, αναγκάζεται να μείνει κρυμμένος κάπου στην Αυστραλία για πέντε χρόνια. Αλλάζει τριάντα σχολεία και μαθαίνει να ζει σαν νομάς, ενώ μέχρι το 2006 έχει σπουδάσει –χωρίς να διεκδικήσει πτυχίο- μαθηματικά, φυσική, νευρο-επιστήμες και φιλοσοφία. Τελικά, τον κερδίζει ο προγραμματισμός software, με τον οποίο καταπιάνεται ως αυτοδίδακτος.

Το 1989, και ενώ το διαστημόπλοιο Atlantis ήταν έτοιμο να εκτοξευθεί, στις οθόνες της NASA εμφανίζεται ένα λεκτικό μήνυμα, που αναγράφει «WANK» – το ακρωνύμιο της ομάδας χάκερ «Worms against nuclear killers». Μεταξύ άλλων, συλλαμβάνεται και ο Ασάντζ, που αντιμετωπίζει κατηγορίες για τριάντα ηλεκτρονικές παραβιάσεις. Παραδέχεται τις 24 και αφήνεται ελεύθερος με εγγύηση της τάξης των 1.500 ευρώ.

Από εκεί και πέρα ξεκινά το μακρύ και αποκαλυπτικό ταξίδι του WikiLeaks. Ο Ασάντζ βαφτίζεται εκπρόσωπος της ιστοσελίδας, αλλά αρνείται να παραστεί σε πρόσωπο με πρόσωπο συνεντεύξεις. Όταν ένας δημοσιογράφος ζήτησε να του μιλήσει εκ του σύνεγγυς, έλαβε την απάντηση: «Τι θέλεις να δεις; Πώς κουνάω τα φρύδια μου;» Ούτε καν η ηλικία του είναι διασταυρωμένη, καθώς άλλοι λένε πως γεννήθηκε το ’61 και άλλοι το ’63. «Προτιμώ να έχω αυτές τις κουφάλες στην διαδικασία να μαντεύουν», λέει αφοπλιστικά.

Τι απαντά σε όλους αυτούς που τον κυνηγούν και τον επικρίνουν; «Όταν οι κυβερνήσεις σταματήσουν να βασανίζουν και να σκοτώνουν ανθρώπους και όταν οι εταιρίες σταματήσουν να κάνουν κατάχρηση των νομικών οδών, τότε ίσως θα έρθει η ώρα που θα μπορούσαμε να ρωτήσουμε αν οι ακτιβιστές της ελευθερίας του λόγου είναι υπόλογοι».