Ενας αληθινός ιερωμένος

by/ 0 Comments / 0 View / 27/12/2021

Απεβίωσε στα 90 του ο νομπελίστας Ειρήνης Ντέσμοντ Τούτου, αγγλικανός αρχιεπίσκοπος και ισόβιος φίλος του Νέλσον Μαντέλα, που συνέβαλε αποφασιστικά στην πτώση του απαρτχάιντ και δήλωνε απογοητευμένος από την εξέλιξη του νέου κράτους.

Ενας από τους σημαντικότερους κληρικούς της εποχής μας, ο Νοτιοαφρικανός αγγλικανός αρχιεπίσκοπος και νομπελίστας Ειρήνης, Ντέσμοντ Τούτου, πρωταγωνιστής με τον δικό του ειρηνικό, μη βίαιο τρόπο στην πτώση του καθεστώτος του απαρτχάιντ, πέθανε χθες πλήρης ημερών, σε ηλικία 90 ετών.

Κοντούλης, αεικίνητος, «ατακαδόρος» και πάντα γελαστός, ο Τούτου -που ξεκίνησε τη ζωή ως δάσκαλος και χειροτονήθηκε στα τριάντα του- πάλευε με τον καρκίνο από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν και παραιτήθηκε από την Αρχιεπισκοπή του Γιοχάνεσμπουργκ, αλλά δεν έχασε ποτέ τη διαύγεια και το διεισδυτικό χιούμορ του.

Εφυγε ωστόσο λυπημένος, αφού στη νέα Νότια Αφρικανική Δημοκρατία, που βοήθησε όσο λίγοι να εγκαθιδρυθεί, τη θέση των λευκών αφεντικών πήρε μια νέα, διαπλεκόμενη και εξίσου τυραννική πολιτικοοικονομική ελίτ των μαύρων: γι’ αυτό και ώς το τέλος της ζωής του απαιτούσε να λογοδοτήσουν απέναντι στη Δικαιοσύνη και τον λαό οι νέοι καταπιεστές του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου (ANC), όπως απαιτούσε παλαιότερα και για τους λευκούς.

Με τους αδύναμους

Δυστυχώς, με ευθύνη πρωτίστως του ισόβιου φίλου του Νέλσον Μαντέλα, που ο ίδιος όρκισε πρόεδρο μετά από 27 χρόνια στις φυλακές των λευκών, το όνειρό του για ένα «έθνος του ουράνιου τόξου», όπου λευκοί και μαύροι θα ζούσαν αρμονικά, δεν έχει γίνει ακόμα πραγματικότητα. Σε κάθε περίπτωση υπήρξε ένας από τους προοδευτικότερους χριστιανούς ιερωμένους που πέρασαν ποτέ, τόσο σε πολιτικά όσο και σε κοινωνικά ζητήματα – ένας παπάς που πολέμησε πάντα στο πλευρό των πιο αδύναμων, κηρύττοντας μεταξύ άλλων ενάντια στην κατοχή της Παλαιστίνης και του Θιβέτ και υπέρ της ευθανασίας και των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων.

Ενας παπάς αντι-ιμπεριαλιστής και αντι-αποικιοκράτης, που μας αφήνει κληρονομιά το σπάνιο ήθος του και μια πλειάδα από εκπληκτικές, βέβηλες για πολλούς συναδέλφους του, ατάκες, όπως «[Δ]εν θα σεβαστώ έναν ομοφοβικό Θεό (…) Θα αρνηθώ να πάω στον ομοφοβικό παράδεισο!», «[Ν]α είστε επιεικείς με τους λευκούς, έχουν την ανάγκη να ανακαλύψουν και πάλι την ανθρωπιά τους» και «[Ε]υχαριστώ από καρδιάς τον Θεό που δημιούργησε τον Δαλάι Λάμα (…) διότι, ξέρετε, ο Θεός δεν είναι χριστιανός»!

efsyn.gr