Γενοκτονία Ποντίων: 102 χρόνια από τη σφαγή και τον ξεριζωμό του Ποντιακού Ελληνισμού

Γενοκτονία Ποντίων: 102 χρόνια από τη σφαγή και τον ξεριζωμό του Ποντιακού Ελληνισμού

by/ 0 Comments / 2 View / 20/05/2021

Η γενοκτονία του Ελλήνων του Πόντου αναφέρεται στα βίαια, μαζικά και φονικά γεγονότα, της δεύτερης και των αρχών της τρίτης δεκαετίας του 20αι., που έλαβαν χώρα στην καταρρέουσα τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία, μέχρι τη δημιουργία του σύγχρονου τουρκικού κράτους.

Τα γεγονότα αυτά πυροδοτήθηκαν από την σταδιακά αυξανόμενη ανάδυση και εντεινόμενη επίδραση του τουρκικού εθνικισμού, τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα την φυσική εξόντωση, τον αφανισμό, τον εκτοπισμό, την εκρίζωση εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων του Πόντου από τις πατρογονικές τους εστίες.

Η ανάληψη της εξουσίας από τους Νεότουρκους το 1908 στην Οθωμανική Θεσσαλονίκη θεωρείται η απαρχή του για τους «συστηματικούς» και «οργανωμένους» – όπως υποστηρίζουν σύγχρονοι ιστορικοί και ερευνητές – διωγμούς, εξαντλητικές πορείες εξόντωσης, εγκλεισμούς σε τάγματα καταναγκαστικής εργασίας, λεηλασίες, βιαιότητες, σε βάρος όλων των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής.

Όπως επισημαίνουν, οι ίδιοι, οι ωμότητες αυτές πραγματοποιήθηκαν σε διαφορετικούς χρόνους και τόπους και σε διάφορες φάσεις, μέσα στη δεκαετία 1913-1923 και μέσα σε εμπόλεμες συνθήκες, αλλά και σε ειρηνικά μεσοδιαστήματα, στο χώρο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων είναι δύσκολο να υπολογιστεί, λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν.

ΠτΔ: Ελάχιστο χρέος της χώρας μας η αναγνώριση της Γενοκτονίας

«Τιμάμε, σήμερα, τη μνήμη των εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων του Ποντιακού Ελληνισμού που εξοντώθηκαν με απάνθρωπο και αποτρόπαιο τρόπο πριν από έναν αιώνα», αναφέρει σε δήλωσή της η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου.

«Παράλληλα εξαίρουμε τον ηρωικό βίο των Ελλήνων του Πόντουπου διασώθηκαν και συνέβαλαν τα μέγιστα στην ανόρθωση και την πρόοδο της μητέρας πατρίδας, στην οικονομική ανάπτυξη και τον πλούτο της πολιτισμικής μας ταυτότητας», προσθέτει.

«Η αναγνώριση της Γενοκτονίας υπήρξε αυτονόητο και ελάχιστο χρέος της χώρας μας. Η διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης δεν εξαντλεί τη δυναμική της στο παρελθόν. Λειτουργεί συμβολικά και αποτρεπτικά για το μέλλον», σημειώνει η κ. Σακελλαροπούλου, ενω καταλήγει λέγοντας ότι: «Η σημερινή ημέρα είναι μια ζωντανή και διαρκής υπόμνηση σε όλη τη διεθνή κοινότητα της σπουδαίας σημασίας που έχει για την ειρηνική συνύπαρξη των λαών η ηθική της ευθύνης και της συγγνώμης. Η απερίφραστη καταδίκη των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας είναι μια πράξη με βαθιά πολιτική και ανθρώπινη αξία»

Kathimerini.gr