“Αριστερά ή Δεξιά, ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ, πρόοδος ή συντήρηση”. Των Χρήστου Μαυροκεφαλίδη, Χρήστου Πετράκου

by/ 0 Comments / 212 View / 22/01/2016

Μετά τις εκλογές του Σεπτέμβρη η νέα κυβέρνηση ανέλαβε το δύσκολο έργο της εξόδου της χώρας από την κρίση. Μέσα στα πλαίσια των συγκεκριμένων συσχετισμών στην ΕΕ η κυβέρνηση ακολουθεί σταθερά έναν οδικό χάρτη που αφορά τη συμφωνία με τους εταίρους.

Ο πρώτος μεγάλος κύκλος αυτής της συμφωνίας κλείνει με τη ψήφιση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου, τη φορολόγηση των αγροτών, το ταμείο δημόσιας περιουσίας.

Κρίσιμο ζήτημα αποτελεί η γρήγορη και επιτυχής πρώτη αξιολόγηση. Μια θετική αξιολόγηση θα είναι το κλειδί που θα ανοίξει τη συζήτηση και την κατάληξη για τη ρύθμιση του χρέους που θα περιλαμβάνει, παράταση της περιόδου χάριτος, επιμήκυνση των δανείων και μείωση των επιτοκίων, όλα αυτά βέβαια σε συνάρτηση με την πορεία των δημοσιονομικών, με λίγα λόγια θα καταστήσουν το χρέος εξυπηρετούμενο χωρίς την υποχρέωση και την ανάγκη νέων επαχθών μέτρων.

Η ΕΚΤ σύντομα θα δέχεται και πάλι τα ελληνικά ομόλογα ως εγγύηση για την παροχή της ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες, με χαμηλότερο κατά 30 φορές κόστος ρευστότητας σε σχέση με το κόστος από τον ΕΛΑ που ισχύσει σήμερα.

Σύντομα θα αποκατασταθεί και η κανονικότητα σε ότι αφορά τη συμμετοχή των ελληνικών ομολόγων στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης του Μάριο Ντράγκι.

Αυτό το αισιόδοξο αλλά εφικτό σενάριο θα σταθεροποιήσει την ελληνική οικονομία θα δημιουργήσει την αναγκαία πολιτική σταθερότητα και οι ξένοι επενδυτές θα ξανακοιτάξουν προς την Ελλάδα.

Υπέρβαση της κρίσης μπορεί να υπάρξει μόνο αν εκκινήσει η οικονομία και περάσει σε φάση ανάπτυξης. Γι αυτό και είναι σημαντικό να σχεδιασθεί και γρήγορα να έρθει για ψήφιση στη βουλή ο νέος αναπτυξιακός νόμος.

Μέσα στους τέσσερις μήνες διακυβέρνησης έγιναν σημαντικά βήματα σε προοδευτική κατεύθυνση έξω και πέρα από τις δεσμεύσεις του μνημονίου. Ο νόμος για τα ΜΜΕ, ο νόμος για το νέο σύμφωνο συμβίωσης, διεύρυνση του προγράμματος για την ανθρωπιστική κρίση, η εκκίνηση του κοινωνικού διαλόγου για την παιδεία με στόχο τη συνολική μεταρρύθμιση του συστήματος, κατάθεση του νομοσχεδίου για τη δημόσια διοίκηση.

Η χώρα πρέπει πιο αποφασιστικά και γρήγορα να προχωρήσει στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και εκσυγχρονισμούς με σαφές προοδευτικό κοινωνικά πρόσημο.

Η κυβέρνηση στο τετράμηνο αυτό  έχει επιδείξει και φαινόμενα ερασιτεχνισμού, αντιφάσεων, αρρυθμίας, ανεκδιήγητων αυτογκόλ όπως στα ζητήματα παιδείας, προσδιορισμού των εισφορών των ελευθέρων επαγγελματιών και των αυτοαπασχολούμενων, κλπ. Οι συχνά αψυχολόγητες δηλώσεις και αντιθέσεις βουλευτών και υπουργών δημιουργούν αντιφατική και θολή εικόνα, σύγχυση, στους πολίτες και πρέπει να αντιμετωπιστούν.

Ας μην ξεχνάμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση έχουν να αντιμετωπίσουν την αισχρή και ανηλεή διαστρέβλωση θέσεων και πολιτικών από τα μεγάλα συμφέροντα με το  σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ που διαθέτουν – εφημερίδες, κανάλια, ραδιόφωνα – σε καθημερινή βάση.

Ο κάθε αριστερός, πέρα από την διαδρομή του και τις όποιες ενστάσεις του για αδυναμίες, παραλείψεις και αστοχίες στην κυβερνητική πολιτική, ο κάθε προοδευτικός πολίτης, οφείλει, κατά τη  γνώμη μας, με τις όποιες ιδέες και δυνάμεις του, να συμβάλει στην επιτυχία της αριστερής διακυβέρνησης της χώρας, στηρίζοντας, βάζοντας πλάτη και ασκώντας την εποικοδομητική κριτική του και όχι επιζητώντας την αποσταθεροποίηση και ανατροπή της.

Ήδη από το καλοκαίρι τρία μέλη της ΕΕ πριν την διάσπαση της ΔΗΜΑΡ έχουμε δηλώσει πως «Η συμφωνία με τους εταίρους σηματοδότησε την υπεύθυνη στάση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στην χώρα και στην εθνική ευθύνη διακυβέρνησης από την αριστερά, απέδειξε ότι αποτελεί στρατηγική της επιλογή, η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Ταυτόχρονα αποτελεί και νίκη της πολιτικής έναντι της οικονομίας ως αυτονομημένου παράγοντα και επικυρίαρχου των Ευρωπαϊκών εξελίξεων. Το όραμα πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης εξακολουθεί, παρά τα τεράστια προβλήματα, να εμπνέει ακόμα πολιτικά και κοινωνικά κινήματα.

Η εξέλιξη αυτή αφενός κατέστησε εκ των πραγμάτων ξεπερασμένους τους ιστορικούς-πολιτικούς λόγους που οδήγησαν στη διάσπαση του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και τη δημιουργία της Δημοκρατικής Αριστεράς, αφετέρου έδειξε ότι οι λόγοι της διάσπασης ήταν υπαρκτοί και ουσιαστικοί.»

Η δήλωση αυτή δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Ήταν συνέπεια μιας πολιτικής αντίληψης και πρακτικής η οποία στόχευε στη σύγκλιση των δυνάμεων της Αριστεράς που ενδιαφέρονταν για την διακυβέρνηση της χώρας. Πολιτική την οποία με συστηματικό τρόπο επεδίωκε υπό την ηγεσία του Φ. Κουβέλη η ΔΗΜΑΡ μετά την αποχώρηση από την τρικομματική κυβέρνηση.

Δυστυχώς ότι απέμεινε από τη ΔΗΜΑΡ επέλεξε τον δρόμο της σύγκλισης με το ΠΑΣΟΚ και τη δορυφοροποίηση της γύρω από τον πλανήτη των νεοφιλελεύθερων πολιτικών.

Στις εκλογές του Σεπτέμβρη κινητοποιηθήκαμε για τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και υπογραμμίζαμε, «Το δίλημμα των εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου είναι, ποια πολιτική δύναμη θα έχει την κύρια ευθύνη των εξελίξεων της χώρας: ο ΣΥΡΙΖΑ ή η ΝΔ; Δηλαδή η Αριστερά ή η Δεξιά; Οι προοδευτικές δυνάμεις ή οι συντηρητικές; 

Σ’ αυτή την υπόθεση οφείλουμε να συμβάλουμε όλοι, αφήνοντας κατά μέρος ιδιοτέλειες, σκοπιμότητες, προσωπικές στρατηγικές και «ανταλλάγματα» και συντασσόμαστε στον αγώνα για μια ΝΙΚΗ του ΣΥΡΙΖΑ και της Προοδευτικής – Δημοκρατικής Ευρωπαϊκής και μεταρρυθμιστικής Αριστεράς». Εξακολουθούν να είναι επίκαιρα για μας και αυτά τα διλλήματα και αυτή η πολιτική στάση.

Αλλά και ως ΕΚΙΕΑ είχαμε με σαφήνεια στην προηγούμενη Πανελλαδική συνάντηση  υπογραμμίσει. «Η συγκυρία επιβάλλει την μεγαλύτερη δυνατή πολιτική και οργανική συσπείρωση των Αριστερών Ευρωπαϊκών δυνάμεων της χώρα, χωρίς αποκλεισμούς, μεμψιμοιρίες και “εγκλωβισμούς” σε διαφορές του παρελθόντος. Οι πολιτικές συνθέσεις στο πεδίο των νέων πραγματικοτήτων που διαμορφώνονται στη χώρα, στο πολιτικό σύστημα και στην Αριστερά, είναι εξαιρετικά χρήσιμες και αναγκαίες. Η ευρύτερη δυνατή πολιτική αντιστοίχηση της Αριστεράς, με το ισχυρό εκλογικό ρεύμα που την εμπιστεύεται σήμερα για να βγάλει τη χώρα από την κρίση, απαιτεί- όπως εξάλλου αποδείχθηκε- τολμηρές οργανωτικές και κομματικές αναδιαρθρώσεις.»

Σήμερα λοιπόν τίθεται υπό νέους όρους η ανασύνθεση και η ενότητα της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς και η συμβολή της στην εθνική προσπάθεια διεξόδου από την κρίση. Για να είναι αποτελεσματική οφείλει να παραμείνει σταθερά αταλάντευτη στην υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων, των αξιών της Αριστεράς. Να ενσωματώσει ως δομικό στοιχείο της πολιτικής της πρακτικής την ρήξη με την Ελλάδα των τελευταίων σαράντα χρόνων.

Να μην εστιάζουμε στις αποκλίνουσες απόψεις μας μεγιστοποιώντας τα ελάχιστα που χωρίζουν και αγνοώντας τα απείρως περισσότερα που ενώνουν.

Η ΣΥΡΙΖΑ εν όψει του συνεδρίου του έχει  εξαγγείλει το άνοιγμά του στις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που τον στήριξαν στις κρίσιμες και δύσκολες εκλογές του Σεπτεμβρίου, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει πάρει κάποια πρωτοβουλία προς αυτήν την κατεύθυνση.

Γι αυτό όμως χρειάζεται κόμμα χωρίς ανασφάλειες περί αλλοίωσης της φυσιογνωμίας του, να προχωρήσει  στην διεύρυνση της κομματικής βάσης με συντεταγμένο και ασφαλή τρόπο ώστε να μαζικοποιηθεί και να ριζώσει στην ελληνική κοινωνία. Το έχει ανάγκη η αριστερά το έχει ανάγκη ο τόπος.

*Ο Χρήστος Μαυροκεφαλίδης και ο Χρήστος Πετράκος είναι μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής της ΕΚΙΕΑ

*Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Αυγή”, 22/01/2016