“Συμβολή στη συζήτηση για τη Διατλαντική Επενδυτική και Εμπορική Συμφωνία (TTIP)”. Της Μαρίας Γιαννακάκη

by/ 0 Comments / 100 View / 12/05/2016

Η δρομολογούμενη Διατλαντική Επενδυτική και Εμπορική Συμφωνία (TTIP) μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ δεν αποτελεί μια συνήθη εμπορική συμφωνία, αλλά μια συμφωνία-μαμούθ που θα ενοποιήσει τις αγορές της ΕΕ και των ΗΠΑ, δημιουργώντας το λεγόμενο «οικονομικό ΝΑΤΟ».

Ο κυριότερος στόχος της δεν είναι η κατάργηση των δασμών στο εμπόριο ΗΠΑ-ΕΕ, οι οποίοι άλλωστε είναι ήδη εξαιρετικά χαμηλοί. Βασικό αντικείμενο της TTIP είναι η κατάργηση των «κανονιστικών» εμποδίων. Με άλλα λόγια, η εργατική νομοθεσία, οι προδιαγραφές περιβαλλοντικής προστασίας και τα πρότυπα για την ασφάλεια των καταναλωτών και της δημόσιας υγείας θα συμπιεστούν δραματικά. Σκοπός της είναι να εξαφανιστεί κάθε φραγμός στη δράση και την κερδοφορία των πολυεθνικών μεγαλοεπιχειρήσεων στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Όπως είναι αναμενόμενο, οι επιπτώσεις για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στις χώρες της ΕΕ θα ισοδυναμούν με τσουνάμι. Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος που η TTIP προωθείται με πρωτοφανώς αδιαφανείς και αντιδημοκρατικές διαδικασίες. Για τα λόμπι των μεγαλοβιομηχάνων και των επιχειρηματικών κολοσσών επιφυλάχθηκε προνομιακή πληροφόρηση. Αντίθετα, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, τα περιβαλλοντικά κινήματα, οι φορείς για την προστασία των καταναλωτών, μέχρι σήμερα κρατήθηκαν στο σκοτάδι.

Το πιο ανησυχητικό είναι ότι με την ΤΤΙP επιδιώκεται να δοθεί στους ξένους επενδυτές το δικαίωμα να ενάγουν κυρίαρχα κράτη ενώπιον έκτακτων διαιτητικών δικαστηρίων με την κατηγορία της απώλειας κερδών, εξ αιτίας αποφάσεων δημόσιας πολιτικής. Αυτός ο μηχανισμός «επίλυσης διαφορών μεταξύ επενδυτή και κράτους» αποδίδει ουσιαστικά στο υπερεθνικό κεφάλαιο νομική υπόσταση ισοδύναμη με εκείνη του έθνους-κράτους και απειλεί να υπονομεύσει τις θεμελιώδεις αρχές της δημοκρατίας, τόσο στην ΕΕ όσο και στις ΗΠΑ. Ο μηχανισμός αυτός ήδη χρησιμοποιείται σε πολλά μέρη του κόσμου για να απενεργοποιήσει κανονισμούς που προστατεύουν τους ανθρώπους και το περιβάλλον και δυστυχώς νικητές από τη χρησιμοποίηση του μηχανισμού αυτού έχουν βγει οι υπερεθνικές εταιρίες, οι οποίες έχουν πετύχει υπέρογκες αποζημιώσεις για διαφυγόντα κέρδη.

H ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει αναγνωρίσει δημόσια ότι η ΤΤΙP θα εντείνει περαιτέρω την πίεση που ασκείται στο περιβάλλον, δεδομένου ότι μιας τέτοιας μορφής εμπορική σχέση θα αυξήσει την παραγωγή, την κατανάλωση και τη διεθνή μεταφορά αγαθών, σε βάρος όμως του περιβάλλοντος και της υγείας των καταναλωτών. Η αύξηση της παραγωγής θα δημιουργήσει κινδύνους, τόσο για τους φυσικούς πόρους όσο και για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας.

Η κάθετη αντίδραση στην TTIP, αλλά και στην CETA (Εμπορική Συμφωνία μεταξύ ΕΕ-Καναδά) η οποία είναι στο πρότυπο της TTIP και στην TISA (Γενική Συμφωνία για την Ανταλλαγή των Υπηρεσιών στο πρότυπο της GATS του ΠΟΕ), στην οποία οι υπηρεσίες ορίζονται ως εμπορεύματα και οι πολίτες ως καταναλωτές, είναι ζήτημα προάσπισης της Δημοκρατίας και των θεμελιωδών Αρχών της Ένωσης.

*Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο  unfollow.gr, 10/05/2016