“Ο «Κυριάκος» και οι επιπτώσεις του…”. Του Παν. Δ. Παναγιώτου (Παν-Παν)

by/ 0 Comments / 205 View / 18/01/2016

Στις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ κέρδισε η «ανανέωση». Δηλαδή, η ανάγκη δημιουργίας ενός «νέου αρχηγού», με μία αντίστοιχη ηγετική ομάδα, ικανού να αντιμετωπίσει τον κ. Τσίπρα. Αυτό ήταν το ισχυρό ατού του κ. Μητσοτάκη, που το χρησιμοποίησε με εξαιρετική πολιτική και επικοινωνιακή ικανότητα.

Το έχει φαίνεται το ….όνομα Μητσοτάκη! Γιατί και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, έγινε αρχηγός της ΝΔ, γιατί και τότε, η ΝΔ, έψαχνε για έναν αρχηγό, που θα μπορούσε να «νικήσει» τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Το «πέτυχε», με τον τρόπο που το πέτυχε, αλλά υπήρξε τελικά «παρένθεση» για να επανέλθει μετά την εξουσία, πάλι το ΠΑΣΟΚ εκείνης της εποχής (Ανδρέας – Σημίτης).

Βέβαια, δεν σημαίνουν αυτά, ότι θα επαναληφθεί η ιστορία. Προφανώς, το πιο πιθανό είναι κάτι άλλο να συμβεί. Απλά το επισημαίνουμε, για την «κοινή ανάγκη», που τότε και σήμερα εξυπηρετεί η πολιτική οικογένεια Μητσοτάκη…

Πιο ενδιαφέρον όμως έχει το τι επαγγέλλεται  η «νέου τύπου» κεντροδεξιά του κ. Μητσοτάκη. Πρώτον, επιδιώκει περισσότερη «αγορά», με το όσο μικρότερο είναι δυνατόν, «ρυθμιστικό πλαίσιο».

Δεύτερον, υιοθετεί το «δόγμα της αυστηρής δημοσιονομικής σταθερότητας» εις βάρος των κεϋνσιανών πολιτικών.

Τρίτον, υποτιμά τις κοινωνικές ανισότητες και τις αναγκαίες αναδιανεμητικές πολιτικές.

Τέταρτον, αποδέχεται και προωθεί φιλελεύθερες κοινωνικές θεματικές (πχ σύμφωνο συμβίωσης κλπ), που αποτελεί τη θετική πλευρά του νεοφιλελευθερισμού και πέμπτον, επιλέγει λιγότερο κράτος και φορολογία, με «θύμα»  την απορρύθμιση ποσοτική και ποιοτική του κοινωνικού κράτους.

Αυτή η στρατηγική, συμπιέζει κοινωνικά και πολιτικά τις δυνάμεις του νεοφιλελευθέρου κέντρου και της «δεξιάς» κεντροαριστεράς, δηλαδή στα καθ’ ημάς, το Ποτάμι και την Δημοκρατική Συμπαράταξη.

Με άλλα λόγια, διευκολύνει την ανασύσταση του διπολισμού σε νέα βάση, καθώς ο στόχος του κ. Μητσοτάκη από την περίοδο του δημοψηφίσματος ήταν, ένα ενιαίο κομματικό σχήμα, του «40% του ΝΑΙ» και αυτό λογικά θα επιδιώξει.

Πρόβλημα βέβαια, για τον νέο πρόεδρο της ΝΔ, είναι  η «ετερόκλητη συμμαχία» της οποίας ηγήθηκε στον β’ γύρο, όπου συμπεριλαμβάνονται ο κ. Βορίδης και ο κ. Γεωργιάδης κλπ, που συμπίπτουν μαζί του στον «νεοφιλελευθερισμό», με υπερβολικά όμως δεξιά ιδεολογικά στοιχεία και χωρίς βέβαια να υιοθετούν τις φιλελεύθερες κοινωνικές θεματικές στάσεις που δεν συνάδουν με ένα κεντρώο άνοιγμα, όσο … νέου τύπου, κι αν είναι! Βέβαια ο στόχος της κυβερνητικής εξουσίας «αυτορρυθμίζει ως γνωστόν, πολλά αγκάθια»…

Τέλος, οι εξελίξεις στην ΝΔ, επηρεάζουν έμμεσα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Το ενδεχόμενο ανασύστασης του κεντροδεξιού- νεοφιλελεύθερου χώρου τον υποχρεώνει, με βάση και τις πρόσφατες εξελίξεις (πολιτικές και οργανωτικές) και στον δικό του πολιτικό χώρο, να προχωρήσει σε μία βαθιά τομή ανασύστασης του ευρύτερου χώρου της ριζοσπαστικής κεντροαριστεράς, που είναι υπαρκτή και μπορεί να δώσει στο εγχείρημα του, νέα δυναμική.

Το σίγουρο είναι, ότι  το πολιτικό σκηνικό, «πιέζεται» από διάφορες πλευρές και αναζητεί επειγόντως νέες πολιτικές ισορροπίες…