Στενάζουν τα ρέματα της Αττικής

by/ Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Στενάζουν τα ρέματα της Αττικής / 1 View / 22/11/2019

Τα ρέματα και τα ποτάμια δεν είναι εμπόδιο στην «ανάπτυξη» των πόλεων, δηλαδή στην πύκνωση του ασφυκτικά χτισμένου περιβάλλοντος, αλλά προϋπόθεση ώστε οι πόλεις μας να είναι βιώσιμες. Ωστόσο, οι καταστροφικές επιλογές της Πολιτείας απειλούν τα ρέματα της Αττικής.

Αυτό τόνισαν χθες σε συνέντευξη Τύπου που έδωσαν Φορείς και Κινήσεις για την Προστασία των Ρεμάτων-Ρεματτική, καθώς φέτος είναι η χρονιά που κρίνεται η τύχη των ρεμάτων της Αττικής. Πολίτες, σύλλογοι και κινήματα για την προστασία των ρεμάτων έχουν προχωρήσει σε προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας προκειμένου να σταματήσουν τα καταστροφικά για τα ρέματα έργα που προωθούνται από την Περιφέρεια Αττικής και το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών.

Πρόκειται για έργα που, με το πρόσχημα της αντιπλημμυρικής προστασίας, στερούν την Αττική από τους τελευταίους ανοιχτούς φυσικούς δρόμους του νερού από τα βουνά που περιβάλλουν το Λεκανοπέδιο προς τη θάλασσα. Η Περιφέρεια Αττικής και το υπουργείο Υποδομών προωθούν πανάκριβα έργα που καλύπτουν τις κοίτες, φτωχαίνουν τον υδροφόρο ορίζοντα, στεγνώνουν την αττική γη, επιδεινώνουν το κλίμα και στενεύουν τους φυσικούς ελεύθερους χώρους όπου ζει σημαντική χλωρίδα και πανίδα και που λειτουργούν ευεργετικά για την ποιότητα της ζωής μας.

Μέχρι στιγμής, έχουν εκδικαστεί στο ΣτΕ οι προσφυγές για τον Ποδονίφτη, τον Ερασίνο και το Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας και στις 4/12 εκδικάζεται για πολλοστή φορά αίτηση ακύρωσης που αφορά την Πικροδάφνη. Σε αυτούς τους δικαστικούς αγώνες καταγράφεται μια πρώτη νίκη, καθώς με την απόφαση του ΣτΕ να ακυρώσει την τσιμεντοποίηση του ρέματος του Ποδονίφτη (6/11/2019), που είχε δρομολογηθεί από την Περιφέρεια Αττικής στο τελευταίο ανοιχτό τμήμα του που δεν έχει πλημμυρίσει ποτέ, κερδήθηκε η πρώτη μάχη.

«Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε να αλλάξουν οι πολιτικές διαχείρισης των ρεμάτων και να ακολουθήσει η χώρα μας τα διεθνή παραδείγματα χωρών οι οποίες, έχοντας ήδη βιώσει τις αρνητικές συνέπειες μιας “τεχνικής/εργολαβικής” διαχείρισης, έχουν αρχίσει την προσπάθεια επαναφοράς των ρεμάτων στην πρότερη φυσική κατάσταση», δηλώνουν οι αγωνιζόμενοι για τη σωτηρία των ταλαιπωρημένων ρεμάτων. Και αντιπροτείνουν τα βασικά στοιχεία που θα πρέπει να ακολουθούνται για μια φυσική/βιώσιμη διαχείρισης ενός ρέματος:

♦ Οι μελέτες να γίνονται σε επίπεδο υδρολογικής λεκάνης και όχι αποσπασματικά σε κάποιους κλάδους ή ακόμη χειρότερα σε κάποια τμήματα. Οι αποσπασματικές, σημειακές τεχνικές παρεμβάσεις κατά κανόνα δεν λύνουν, αλλά μεταφέρουν το πρόβλημα πιο ψηλά ή πιο χαμηλά στο ρέμα.

♦ Η ανάσχεση και συγκράτηση φερτών να γίνεται στα ορεινά, με έργα ορεινής υδρονομίας, με φυσικά μέσα.

♦ Απαιτείται σεβασμός στις φυσικές πλημμυρικές ζώνες των ρεμάτων που αποτελούν αναπόσπαστα τμήματα του ρέματος και επιτελούν την κύρια αντιπλημμυρική λειτουργία τους. Η οριοθέτηση των ρεμάτων πρέπει να περιλαμβάνει τις πλημμυρικές ζώνες.

♦ Απαλλαγή των ρεμάτων από τις ανθρωπογενείς παρεμβάσεις που στενεύουν τις κοίτες τους.

♦ Απελευθέρωση των εκβολών από οτιδήποτε προκαλεί στενώσεις και περιορίζει την απρόσκοπτη ροή του νερού προς τη θάλασσα, με παράλληλη προστασία των υγροτόπων των εκβολών.

♦ Συγκράτηση και σταθεροποίηση πρανών με φυσικές μεθόδους όπου υπάρχει ανάγκη.