Η Ευρωπαϊκή Ένωση απέναντι στην κορωνοκρίση: Ο σώζων εαυτόν σωθήτω

by/ Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η Ευρωπαϊκή Ένωση απέναντι στην κορωνοκρίση: Ο σώζων εαυτόν σωθήτω / 4 View / 30/03/2020

Η Γερμανία, η Ολλανδία και άλλες “ενάρετες” χώρες αγνόησαν το αγωνιώδες αίτημα της Ιταλίας -και των άλλων 8- για ταχύτατη στήριξη των ευρωπαϊκών οικονομιών με το “εργαλείο ισότητας και αλληλεγγύης” των ευρωομολόγων

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που είχε σχεδιαστεί με τη λογική ότι είναι πάντα καλοκαίρι και καταιγίδες δεν υπάρχουν, ξεκινάει τις διαπραγματεύσεις και τις συνόδους κορυφής. Προσπαθεί να βρει τον τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης, σχεδιάζει νέα εργαλεία.

Το… εύρος και η ταχύτητα της προσπάθειας εξαρτώνται από το αν οι ισχυροί της ηπείρου έχουν εκλογές μπροστά τους και βεβαίως από το ποιος απειλείται περισσότερο. Είναι οι τράπεζες, μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008; Είναι η Ελλάδα, μετά το Καστελλόριζο το 2010; Είναι η Ιταλία, η τρίτη οικονομία της Ευρωζώνης, που ακροβατεί στο χείλος της χρεοκοπίας το 2012; Είναι η Ελλάδα, που υποδέχεται εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες, τράνζιτ με προορισμό τη Γερμανία το 2015-16; Είναι η Βρετανία, που αποφάσισε να γυρίσει την πλάτη στο κλαμπ;

Έλλειψη αλληλεγγύης

Δεν έχει πολύ νόημα να θυμίζουμε με λεπτομέρειες όλα αυτά τα σκληρά παζάρια, όλους τους επώδυνους συμβιβασμούς, όλες τις διαψεύσεις των ανθρώπων που πιστεύουν στο “ευρωπαϊκό μας σπίτι”. Στην Ελλάδα τα ζήσαμε τα τελευταία δέκα χρόνια με τον δύσκολο τρόπο, που λένε και οι Αγγλοσάξονες.

Συνειδητοποιήσαμε ότι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη είναι αγαθό εν ανεπαρκεία κι ότι προσφέρεται υπό όρους, τους οποίους υπαγορεύουν οι ισχυροί. Πρωτίστως οι Γερμανοί, αν και έπεσαν και αυτοί θύματα της έλλειψης αλληλεγγύης από τους φίλους τους του Βίσεγκραντ.

Ιδεοληψίες μέσα στον χαμό

Αυτά μέχρι προχθές. Μέχρι να γίνει η Ευρώπη το επίκεντρο της πανδημίας του κορωνοϊού. Με χιλιάδες νεκρούς στην Ιταλία και την Ισπανία, με τις περισσότερες χώρες να έχουν μπει σε καραντίνα και να δίνουν τη μάχη στις εντατικές, με τη δημόσια ζωή και την οικονομία να έχουν μπει στον πάγο, με την ύφεση και την ανεργία να εμφανίζονται πιο απειλητικές κι από τα χρόνια της χρηματοπιστωτικής κρίσης.

Θα περίμενε, λοιπόν, κάποιος η Ε.Ε. να έχει μάθει από τις προηγούμενες κρίσεις. Να θυμάται πόσα λάθη έκανε με την ευρωκρίση, πόσο στοίχισαν οι καθυστερήσεις, πόσο τσάκισαν οι κοινωνίες, πόσο απαξιώθηκε η πολιτική. Θα περίμενε κάποιος, την ώρα που οι G20 συμφώνησαν μέσα σε μία ώρα (τηλεδιάσκεψης) να ρίξουν 5 τρισεκατομμύρια δολάρια στην παγκόσμια οικονομία για να μην καταρρεύσουν οι χώρες τους, να αντιδράσει με την ίδια ταχύτητα και αποφασιστικότητα και η Ε.Ε. Ειδικά, μάλιστα, όταν έχει σχεδόν έτοιμα τα εργαλεία.

Θυμίζουμε ότι τα περιβόητα ευρωομόλογα που ζητούν εννέα χώρες -από κοντά και η δική μας- τα είχαν εισηγηθεί ως τη δέουσα λύση και οι Γερμανοί “σοφοί”, οι επικεφαλής των οικονομικών ινστιτούτων που συμβουλεύουν τη γερμανική κυβέρνηση. Έτσι όλοι θα δανείζονταν πολύ φθηνά από τις αγορές και καμία χώρα δεν θα έπεφτε στα νύχια των κερδοσκόπων.

Όμως, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δεν ήθελε να ακούσει για αμοιβαιοποίηση του χρέους και έκρουε μονίμως τον κώδωνα του “ηθικού κινδύνου”. Θα στηρίξουμε τους “τεμπέληδες” του Νότου μόνο εάν κάνουν τα μαθήματά τους, ήταν το δόγμα του. Και βεβαίως εμείς αποφασίζουμε ποια είναι τα σωστά μαθήματα -κι αν λαθέψουμε, δεν βαριέσαι…

Το δόγμα Σόιμπλε ζει και βασιλεύει

Μπορεί ο Σόιμπλε να αποχώρησε από το -πραγματικό- τιμόνι του Eurogroup, αλλά η τηλεδιάσκεψη κορυφής της περασμένης Πέμπτης έδειξε ότι το δόγμα ζει και βασιλεύει. Ακόμη και μέσα σ’ αυτόν τον ορυμαγδό.

Η Γερμανία, η Ολλανδία και άλλες “ενάρετες” χώρες αγνόησαν το αγωνιώδες αίτημα της Ιταλίας -και των άλλων οκτώ- για ταχύτατη στήριξη των ευρωπαϊκών οικονομιών με το “εργαλείο ισότητας και αλληλεγγύης” των ευρωομολόγων. Και για να μην τιναχθούν όλα στον αέρα, όπως απείλησε ο Ιταλός πρωθυπουργός, έδωσαν εντολή στο Eurogroup να παρουσιάσει σε δύο εβδομάδες μια… στιβαρή πρόταση.

Εάν στόχος τους είναι μόνο να κερδίσουν λίγο χρόνο για να “πακετάρουν” πιο εύσχημα την έλλειψη αλληλεγγύης, τότε τα ψωμιά της Ε.Ε. όπως την ξέρουμε είναι μετρημένα. Πολλές χώρες θα αναρωτηθούν -και εύλογα- τι νόημα έχει να ανήκουν σε μια “οικογένεια” ανίκανη να ξεπεράσει τους εθνικούς εγωισμούς και να θάψει τις ιδεοληψίες της λιτότητας μπροστά σε μια πανδημία, την οποία η ίδια η Μέρκελ χαρακτηρίζει μεγαλύτερη πρόκληση κι από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

avgi.gr