Νέα 24ωρη απεργία στις 20 Οκτωβρίου

by/ Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Νέα 24ωρη απεργία στις 20 Οκτωβρίου / 2 View / 30/09/2019

Σε νέα απεργιακή κινητοποίηση για να αποσυρθεί το πολυνομοσχέδιο προχωρούν τα συνδικάτα στις 2 Οκτωβρίου. Ταυτόχρονα κλιμακώνουν τις αντιδράσεις τους αρκετές οργανώσεις, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα, όπως το Εργατικό Κέντρο της Αθήνας, με συσκέψεις και επισκέψεις στους χώρους δουλειάς για να ενημερώσουν τους εργαζόμενους. Η νέα απεργία έρχεται σαν συνέχεια της απεργίας της 24ης Σεπτεμβρίου.
Μια απεργία που ξάφνιασε ευχάριστα τον κόσμο της εργασίας. Από την άλλη, όμως, φαίνεται πως η κυβέρνηση θα ήθελε να περάσει χωρίς αντιδράσεις το φιλόδοξο πολυνομοσχέδιό της για την ανάπτυξη, όπως το έχει διαφημίσει. Αυτό δείχνει η στάση της μετά την 24ωρη απεργία, που αποφεύγει –όπως συνηθίζεται σ΄ αυτές τις περιπτώσεις– να αντιδράσει. Ακόμα ούτε κι ο λαλίστατος υπουργός Εργασίας κ. Γ. Βρούτσης δεν βγήκε να μιλήσει. Αλλά τι να πει;

Μια αναμφισβήτητη επιτυχία

Για να φθάσουν, όμως, τα συνδικάτα στην πραγματοποίηση της απεργίας που είχε αναμφισβήτητα επιτυχία, θα έπρεπε να ξεπεράσουν πολλά εμπόδια και να αντιμετωπίσουν πολλές δυσκολίες. Όταν μάλιστα η νεοεκλεγμένη κυβέρνηση της ΝΔ, εκτός από την περίοδο χάριτος που απολαμβάνει, φρόντισε να καλλιεργήσει κλίμα ευφορίας υιοθετώντας φιλολαϊκά μέτρα, τρώγοντας, όπως ειπώθηκε, από τα έτοιμα. Τα Μέσα Ενημέρωσης μονότονα σε καθημερινή βάση ενημερώνουν για το κυβερνητικό έργο και για το μεταρρυθμιστικό νομοθετικό της έργο. Ενώ από την άλλη, δεν έχει αφήσει κανένα περιθώριο για μια ουσιαστική πληροφόρηση. Έχει επιβληθεί σχεδόν εμπάργκο. Έτσι ώστε να μην γραφτεί και να μην ακουσθεί τίποτα ενοχλητικό, που ξεφεύγει από την «κανονικότητα» που έχει επιβάλει η κυβέρνηση και η απεργία είναι ενοχλητική και αχρείαστη για την κυβέρνηση. Σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε όλο το προηγούμενο διάστημα πριν τις εκλογές, όπου όλα τα μίντια εξέφραζαν το φιλεργατικό τους ενδιαφέρον με πάθος, προτρέποντας τους πάντες να πάρουν μέρος σε κάθε είδους κινητοποίηση. Και βέβαια ούτε σκέψη δεν φαίνεται να έγινε για την εμφάνιση συνδικαλιστών στην τηλεόραση, την κρατική ΕΡΤ να αναπτύξουν τα επιχειρήματά τους. Να ελπίσουμε ότι αυτή η δυνατότητα θα υπάρξει με την κατάθεση και συζήτηση στη Βουλή του περίφημου νομοσχεδίου;

Η αποχή της ΓΣΕΕ

Εκτός από τις δυσκολίες που αναφέρθηκαν, οι οποίες μπορούν να θεωρηθούν και αντικειμενικές, τα συνδικάτα έχουν να αντιμετωπίσουν και τις εσωτερικές δυσκολίες, τις παραταξιακές διαμάχες και μικροπολιτικές συμπεριφορές της ηγετικής ομάδας της ΓΣΕΕ και των συνδικαλιστών που την περιστοιχίζουν. Βέβαια, η ηγεσία της ΓΣΕΕ βλέποντας ότι εκτίθεται με τη στάση της (μετά τις αποφάσεις ομοσπονδιών και εργατικών κέντρων να πάρουν μέρος στην απεργία της 24ης Σεπτεμβρίου) έδωσε εντολή για μια κάποια κινητοποίηση, μια κινητοποίηση για την τιμή των όπλων. Η τακτική της αυτή δεν την απαλλάσσει από τις ευθύνες της, ούτε πρόκειται να λάβει άφεση αμαρτιών.

Απεργία με πολύ σαφή στόχο

Η απεργία της 24ης Σεπτεμβρίου έχει μια ιδιαίτερη σημασία για το συνδικαλιστικό κίνημα. Πρόκειται για την πρώτη μεταμνημονιακή απεργία που είχε και έχει έναν πολύ συγκεκριμένο στόχο, να αποσυρθεί το πολυνομοσχέδιο για την ανάπτυξη που θα οδηγήσει πίσω τις εργασιακές σχέσεις στα πιο δύσκολα χρόνια των μνημονίων. Δηλαδή, έτσι επανέρχεται το μνημόνιο «που δεν πρόλαβε να υλοποιήσει τις ριζικές αλλαγές του θεσμικού πλαισίου που προετοίμαζε από κοινού με την τρόικα και το ΣΕΒ, η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου», όπως γράφει στο άρθρο της στην «Εφημερίδα των Συντακτών» η Μαρία Καραμεσίνη, τέως πρόεδρος της Διοίκησης του ΟΑΕΔ, καθηγήτρια Οικονομικών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Και η αρθρογράφος προσθέτει: «στόχος εκείνου του σχεδίου ήταν η πλήρης εξουδετέρωση –έως εξαφάνιση– των συνδικάτων ως φορέων συλλογικής διεκδίκησης των συμφερόντων των μισθωτών […] Τα σχέδια αυτά πρόλαβε να αποτρέψει με ελάχιστες αβαρίες η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ». Η οποία μετά τον Αύγουστο του 2018 και την έξοδο από τα μνημόνια έβαλε τη σφραγίδα της με τις αλλαγές και μέτρων που πήρε: την αύξηση του κατώτατου μισθού και την κατάργηση του υποκατώτατου μισθού, την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων. Έτσι έδωσε τη δυνατότητα τα συνδικάτα να δράσουν, να διεκδικήσουν και να διαπραγματευτούν. Αυτή τη δυνατότητα αποσκοπεί με το πολυνομοσχέδιο να ανακόψει η κυβέρνηση της ΝΔ. Τη νέα αυτή νεοφιλελεύθερη πραγματικότητα που τείνει να διαμορφωθεί φαίνεται να έχουν συνειδητοποιήσει συνδικαλιστικές δυνάμεις ανεξάρτητα από την ιστορική τους διαδρομή. Γι΄ αυτό άρχισαν όχι μόνο να αντιδρούν, αλλά και να προβληματίζονται για την ανάγκη μιας νέας εκκίνησης του συνδικαλιστικού κινήματος. Οι παλιές καλές εποχές της παραταξιακής αποκλειστικότητας δεν έχουν κανένα νόημα πια. Σήμερα είναι αναγκαία για μια ριζική αναμόρφωση για την οικοδόμηση ενός μαζικού, αυτόνομου ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος.