Θύμα του κορονοϊού και ο Ανρί Βεμπέρ, ηγετική φιγούρα του γαλλικού Μάη

by/ Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Θύμα του κορονοϊού και ο Ανρί Βεμπέρ, ηγετική φιγούρα του γαλλικού Μάη / 8 View / 28/04/2020

Ο πρώην σοσιαλιστής γερουσιαστής Ανρί Βεμπέρ (Henri Weber), μια από τις πλέον αναγνωρίσιμες φιγούρες του Μάη του ’68 και του γαλλικού τροτσκισμού των δεκαετιών του 1960 και του 1970 άφησε, χθες, την τελευταία του πνοή, θύμα του κορονοϊού, σε ηλικία 75 ετών.

Διδάκτωρ της φιλοσοφίας και των πολιτικών επιστημών, ο Ανρί Βεμπέρ άρχισε την πολιτική του διαδρομή στα οδοφράγματα του Μάη του ’68, όταν ίδρυσε, μαζί με τον Αλέν Κριβίν  την “Ligue Communiste Revolutionnaire” (LCR) και διηύθυνε την εβδομαδιαία εφημερίδα “Rouge”.

Το 1986 προσχώρησε στο Σοσιαλιστικό Κόμμα και από τότε υπήρξε ο θεωρητικός του εκσυγχρονιστικού ρεύματος, επικεφαλής του οποίου ήταν ο πρώην πρωθυπουργός Λωράν Φαμπιούς. Διετέλεσε σύμβουλος των Laurent Fabius (1988-91), Martin Malvy (1992), και Louis Mermaz (1993) και εθνικός γραμματέας του κόμματος μεταξύ 1993-2003. Ήταν επιφορτισμένος με θέματα εκπαίδευσης, μεταξύ 1993-1995, κατάρτισης, μεταξύ 1995-2003, και πολιτισμού και ΜΜΕ, μεταξύ 1998 -2003.

Τα γνωστότερα έργα του είναι: “Marxisme et consience de la classe”, 1974, “Histoire des idees a travers le XVIe siecle”, 1986, “Le parti de patrons”, 1991, “Vingt ans apres”, 1988, “Histoire des idees et des combats aux XIVe et XVe siecles”, 1997, “Mai 68, que reste-t-il?”, 1998, “La gauche expliquee a ma fille”, 2000, “Le bel avenir de la gauche”, 2003, “Lettre recommendee au facteur”, 2004.

Η ζωή του και η πολιτική του καριέρα ήταν συνυφασμένα με τις περιπέτειες του 20ού αιώνα.

Γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1944 στο Λένινμπαντ της τότε ΕΣΣΔ (σήμερα Khodjent στο Τατζικιστάν), σε ένα σοβιετικό στρατόπεδο εργασίας, σε ένα νοσοκομειακό πλοίο αγκυροβολημένο στις όχθες του ποταμού Σιρ-Νταριά. Η οικογένειά του, Πολωνο-εβραίοι, εγκατέλειψε την πόλη της Chrzanow της Γαλικίας, λίγα μίλια από το Άουσβιτς, κατά τη διάρκεια της ναζιστικής εισβολής στην Πολωνία το 1939, επιλέγοντας την ΕΣΣΔ.

Αρνούμενοι να γίνουν σοβιετικοί πολίτες, το ζεύγος Βεμπέρ στάλθηκαν πρώτα σε στρατόπεδο εργασίας στη Σιβηρία πριν μεταφερθούν, κατόπιν αιτήματός τους, στο Λένινμπαντ. Εκεί, ο πατέρας εργάστηκε ως ξυλοκόπος και η μητέρα ως μοδίστρα.

efsyn.gr