H «συμφωνία του αιώνα» είναι η εκκαθάριση του δίκαιου αιτήματος της Παλαιστίνης

by/ Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο H «συμφωνία του αιώνα» είναι η εκκαθάριση του δίκαιου αιτήματος της Παλαιστίνης / 1 View / 18/02/2020

Στις 28 Ιανουαρίου 2020, οι ΗΠΑ δημοσίευσαν το μόνιμο σχέδιο «απαρτχάιντ» για την Παλαιστίνη, το οποίο συντάχθηκε κυρίως από τον Τζάρεντ Κούσνερ, τον Τζέισον Γκρίνμπαλντ και τον Ντέιβιντ Φρίντμαν -και οι τρεις είναι ένθερμοι υποστηρικτές της παράνομης επιχείρησης αποικιοκρατίας του Ισραήλ.

Την τελευταία διετία που προηγήθηκε της ανακοίνωσης αυτού του σχεδίου, η κυβέρνηση Τραμπ αναγνώρισε την παράνομη προσάρτηση από το Ισραήλ της κατεχόμενης Ιερουσαλήμ και των κατεχόμενων Συριακών Υψιπέδων του Γκολάν, μετέφερε την αμερικανική πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ και έκλεισε το αμερικανικό προξενείο στην Ιερουσαλήμ (που ιδρύθηκε το 1844), καθώς και την αποστολή της ΟΑΠ στην Ουάσινγκτον, διέκοψε τη χρηματοδότηση της Υπηρεσίας Αρωγής και Εργων του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες στην εγγύς Ανατολή (UNRWA), ανέστειλε την αμερικανική βοήθεια στον παλαιστινιακό λαό και μετατόπισε την αμερικανική πολιτική όσον αφορά τους ισραηλινούς οικισμούς, κρίνοντας ότι δεν είναι ασυμβίβαστοι με το διεθνές δίκαιο. Με λίγα λόγια, το Ισραήλ, με την υποστήριξη της διοίκησης των ΗΠΑ, εφάρμοζε σταθερά αυτό το σχέδιο προσάρτησης πριν από τη δημοσίευσή του. Πράγματι, στη συγγραφή του σχεδίου συμμετείχε ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος στις 31 Ιανουαρίου 2020 δημοσίευσε ένα βίντεο στο twitter, δηλώνοντας ότι μέσα σε τρία χρόνια συνεργάστηκε με την ομάδα Tραμπ για το σχέδιο αυτό, «πράγματα που έχουμε ονειρευτεί για δεκαετίες και τώρα έχουν γίνει πραγματικότητα».

Τοποθετώντας το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον 13 εκατομμυρίων Παλαιστινίων παγκοσμίως στο περιθώριο, το σχέδιο προσπαθεί να εκκαθαρίσει το δίκαιο αίτημα του λαού της Παλαιστίνης. Η «απάτη του αιώνα» ανταποκρίνεται στις ανήθικες, παράνομες και επικίνδυνες συνέπειες του σχεδίου στα εθνικά και ανθρώπινα δικαιώματα του λαού της Παλαιστίνης των οποίων απειλείται το ίδιο το δικαίωμά τους να υπάρχουν στο δικό τους Κράτος παράλληλα με το Κράτος του Ισραήλ εν ειρήνη και ασφάλεια στα σύνορα του 1967.

Στην αρχή αυτού του σχεδίου, οι συγγραφείς του εισάγουν τη σύγκρουση ως μεταξύ του «Κράτους του Ισραήλ και των Παλαιστινίων», καταστρέφοντας τη λύση των δύο κρατών και σβήνοντας με δόλιο τρόπο το σύνορο του 1967, γνωστό ως Πράσινη Γραμμή. Τα καθορισμένα σύνορα του διεθνώς αναγνωρισμένου κράτους της Παλαιστίνης από 139 χώρες παγκοσμίως, σύμφωνα με το ψήφισμα 67/19 του 2012 του ΟΗΕ, βρίσκονται εντός των συνόρων του 1967 και περιλαμβάνουν τη Δυτική Οχθη, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας (Ανατολική Ιερουσαλήμ) και της Λωρίδας της Γάζας. Από την άλλη πλευρά, το Ισραήλ δεν έχει ακόμη καθορίσει τα σύνορά του. Οχι μόνο ο χάρτης που εγκρίνει ο πρόεδρος Tραμπ εξαλείφει τα σύνορα του 1967, αλλά αναγνωρίζει επίσης τις παράνομες πράξεις του Ισραήλ επί εδάφους και το de facto «ένα κράτος με δύο συστήματα». Είναι αδιαμφισβήτητο ότι το σχέδιο υποστηρίζει την υλοποίηση ενός Μεγάλου Ισραήλ που καταστρέφει την έννοια της διεθνώς αποδεκτής λύσης των δύο κρατών και την αντικαθιστά με το απαρτχάιντ.

Με βάση το διεθνές δίκαιο και τα σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ, η Παλαιστινιακή Ειρηνευτική Πρωτοβουλία του 1988 σηματοδότησε έναν ιστορικό και επώδυνο συμβιβασμό, κάνοντας δεκτό το δικαίωμα του Ισραήλ να υπάρχει στο 78% της γης της ιστορικής Παλαιστίνης, ενώ το κράτος της Παλαιστίνης στο υπόλοιπο 22% της Δυτικής Οχθης, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ και της Λωρίδας της Γάζας. Σε αντίθεση με το Ισραήλ, το οποίο συνεχίζει να δημιουργεί παράνομα τετελεσμένα παραβιάζοντας τόσο το διεθνές δίκαιο όσο και τις υπογραφείσες συμφωνίες, η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) εξακολουθεί να τιμά όλες τις διεθνείς υποχρεώσεις της, μεταξύ άλλων και των συμφωνιών με το Ισραήλ, και να εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία ώστε να επιτύχει την ειρήνη και το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του λαού της Παλαιστίνης. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριάντα δύο ετών, η ΟΑΠ ασχολείται με την ειρηνευτική διαδικασία που ξεκίνησε με τη Διάσκεψη για την Ειρήνη στη Μαδρίτη το 1991 και ολοκληρώθηκε με τον τελευταίο γύρο διαπραγματεύσεων που διεξήχθησαν από τον πρώην υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι το 2014, και απέτυχαν, καθώς χρησιμοποιήθηκαν από το Ισραήλ ως πέπλο καπνού για να θολώσουν το τοπίο για την παραβίαση των παλαιστινιακών δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου.

Από την άλλη πλευρά, από την υπογραφή της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του Οσλο, το 1993, το Ισραήλ ασχολείται έντονα με μια αποικιακή διαδικασία εποικισμού της παλαιστινιακής επικράτειας, συνεχίζοντας παράλληλα να παραβιάζει σχεδόν όλα τα παλαιστινιακά δικαιώματα, εις βάρος της ειρηνευτικής διαδικασίας. Το Ισραήλ τορπιλίζει συστηματικά τα ίδια τα θεμέλια της ειρηνευτικής διαδικασίας καθώς συνεχίζει να οικειοποιείται την παλαιστινιακή γη και τη μεταφορά του δικού της άμαχου πληθυσμού στην κατεχόμενη παλαιστινιακή επικράτεια, παραβιάζοντας κατάφωρα το διεθνές δίκαιο.

Σύμφωνα με την ισραηλινή ΜΚΟ «Ειρήνη Τώρα», μέχρι το 1994, υπήρχαν πάνω από 280.000 Ισραηλινοί έποικοι που κατοικούσαν στην κατεχόμενη Παλαιστίνη. Αντίθετα, τα διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι ο αριθμός αυτός σχεδόν τριπλασιάστηκε σε περισσότερους από 640.000 εποίκους που ζουν σε περισσότερους από 200 οικισμούς, συμπεριλαμβανομένων 42 κατοίκων γύρω από την περιοχή της κατεχόμενης Ιερουσαλήμ. Στην πραγματικότητα, μόνο κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιευμένη έκθεση ισραηλινής οργάνωσης εποίκων, ο αριθμός των Ισραηλινών εποίκων αυξήθηκε κατά 48%. Μόνο το 2019 σημειώθηκε αύξηση 3,4%, η οποία υπερβαίνει τον διπλάσιο ρυθμό αύξησης του πληθυσμού στο Ισραήλ, που έφτασε στο 1,9% στις αρχές του 2020.

*Πρέσβης του κράτους της Παλαιστίνης στην Ελλάδα

efsyn.gr