Η νέα κεντροαριστερά. Του Χρήστου Ν. Πετράκου

by/ Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η νέα κεντροαριστερά. Του Χρήστου Ν. Πετράκου / 61 View / 22/08/2016

Ήδη από τις απαρχές της ελληνικής κρίσης ένα τμήμα του πολιτικού προσωπικού της χώρας επιδιώκει, χωρίς αποτέλεσμα, την ανασύσταση μιας, κάποιας, Κεντροαριστεράς κυρίως ως επαρκούς μάζας η οποία θα είναι σε θέση να παρεμβαίνει οργανωμένα και με υπολογίσιμο βάρος από άποψη απήχησης και αντιστοίχησης προς το εκλογικό σώμα στην πολιτική καθημερινότητα. Το ζητούμενο δεν είναι παράλογο. Είναι όμως καταδικασμένη η προσπάθεια τους για μια σειρά από λόγους. Καταρχάς πρέπει να δούμε πως έφτασε να είναι ζητούμενο η διαμόρφωση αυτού του πολιτικού χώρου, τόσο από άποψη υποκειμένων, όσο και αντικειμενικών συνθηκών. Στη συνέχεια θα προσπαθήσουμε να προσδιορίσουμε αν και πώς αυτός ο «χώρος» μπορεί να ανασυσταθεί.

Εν αρχή είναι η κρίση

Η κεντροαριστερά υπήρχε και πριν την κρίση και εξέφραζε μεγάλο τμήμα της μεσαίας τάξης. Η κρίση όμως φτωχοποίησε την μεσαία τάξη, αυτή που αποκαλείται ραχοκοκαλιά της κοινωνίας, και εξαθλίωσε τα πιο αδύναμα κοινωνικά τμήματα οδηγώντας στην πολιτική ρευστοποίηση τους. Σε αντίθεση με άλλες κοινωνίες και, πιθανότατα, χάριν σε μια κοινωνική προδιάθεση που φτάνει στο ΕΑΜικό κίνημα, τα χτυπημένα από την κρίση τμήματα δεν στράφηκαν στην ακροδεξιά, εξόν από ένα μικρό ποσοστό παραδοσιακών ακροδεξιών που πάντα υπήρχαν και, προ-κρίσης, στα πλαίσια του μεταπολιτευτικού δικομματισμού, τους διαχειριζόταν η ΝΔ. Κάπως έτσι τελείωσε η Κεντροαριστερά, ως κρίσιμη και ικανή πολιτική και εκλογική μάζα, που ξέραμε. Και κάποιοι έχασαν αυτούς που διαφέντευαν. Βέβαια δεν χάθηκε εξολοκλήρου. Υπάρχουν ακόμη θύλακες μεσαίας τάξης που με όλες τις δυσκολίες επιβιώνουν. Μόνο που και αυτοί είναι διχασμένοι.Άλλοι βλέπουν το μέλλον τους κοινό με τα ρευστοποιημένα και ριζοσπαστικοποιημένα τμήματα της τάξης τους και άλλοι συντηρητικοποιούνται  προσβλέποντας σε λύσεις που εκπορεύονται από τμήματα της κοινωνίας πιο προνομιακά τοποθετημένα σε αυτή, αυτά που μάλιστα «πρωτοστάτησαν» στη πορεία προς την κρίση και την εμβάθυνση της και διαμόρφωσαν τους όρους της.

Τι είναι όμως η κρίση;

Η ελληνική κρίση έχει, όπως τη βιώνουμε πλέον σήμερα, δύο επίπεδα. Αφενός τη διαμόρφωση, επί μακρόν, ενός αντιπαραγωγικού Οικονομικού και  Κρατικού μοντέλου – μορφώματος, κλειστό και οριοθετημένο από και με μία κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα με στρεβλούς και στημένους «κανόνες» για λίγους «επιχειρηματίες»που, εκφυλιζόμενο, κατέληξε, για να υπάρχει,  να απομυζά δανεισμό τον οποίο δεν ήταν σε θέση να αποπληρώσει. Και αφετέρου ένα πολιτικό προσωπικό, αυτό το ίδιο που διαμόρφωσε και υπηρέτησε αυτό το οικονομικό μοντέλο – μόρφωμα, που δοκίμασε να επιβάλει λύσεις οι οποίες είχαν στόχο την διατήρηση των προνομίων του, αυτού που είχε την ευθύνη της αποτυχημένης πορείας, και που μάλιστα προσπαθούσε να τις πετύχει με την άνιση κατανομή του βάρους της λύσης. Και για να πετύχει αυτή την άνιση κατανομή κατηγορούσε τα πιο αδύναμα μέρη της κοινωνίας πως αυτά ευθύνονται για την κρίση ώστε να φύγει το βάρος από πάνω του, ωσάν αυτό να ήταν το θύμα.

Η νέα Κεντροαριστερά

Οι πολιτικοί – κομματικοί σχηματισμοί που αναφέρονται στην Αριστερά δεν διαμορφώνονται από τα πάνω, δεν επιβάλλονται. Είναι «ώριμα τέκνα» της κοινωνίας. Αντανακλούν και αποτυπώνουν την πραγματικότητα και τις ανάγκες της κοινωνίας που εκπροσωπούν και όχι την «ιδιοτέλεια» των προσώπων που τα στελεχώνουν. Δεν είναι ομάδες συμφερόντων.

Έτσι και η κεντροαριστερά θα επαναδιαμορφωθεί και θα επαναπροσδιοριστεί μέσα από την ανασύσταση της ραχοκοκαλιάς της κοινωνίας. Της μεσαίας τάξης. Και θα είναι το αποτέλεσμα της αντιμετώπισης της κρίσης με τη διαμόρφωση ενός υγιούς Οικονομικού – Κρατικού μοντέλου που θα διαμορφώσει σταθερούς, ανοικτούς και αντικειμενικούς κανόνες που θα οδηγούν τις επιχειρήσεις σε έναν υγιή ανταγωνισμό προς όφελος του Λαού – πολίτη και της έντιμης επιχειρηματικότητας που θέλει να παράγει πλούτο για την κοινωνία που να μπορεί και να αναδιανεμηθεί. Και ενός Κράτους που θα εξασφαλίζει με τον υγιή ανταγωνισμό και την αναδιανομή το συμφέρον των πιο αδύναμων τμημάτων της κοινωνίας.

Το βάρος αυτής της ευθύνης δεν μπορεί παρά να πέσει στις πλάτες του νέου πολιτικού προσωπικού που διαμορφώνεται μέσα από την διακυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό το νέο πολιτικό προσωπικό οφείλει να βάλει τις βάσεις για την Ελλάδα του μέλλοντος, για την Ελλάδα του 2021.

Μέχρι τότε, μέχρι την αναγέννηση της μεσαίας τάξης στα πλαίσια μίας υγιούς οικονομίας και ενός αποτελεσματικού Κράτους, η συζήτηση περί της κεντροαριστεράς θα είναι προσχηματική και ταγμένη στα συμφέροντα ενός πολιτικού προσωπικού του χθες που επιθυμεί να εξασφαλίσει τη θέση του στο αύριο χωρίς να απολογηθεί και να πληρώσει για της ευθύνες που έχει για την κρίση που προκάλεσε.

* Ο Χρήστος Ν. Πετράκος είναι μέλος του συντονιστικού οργάνου της Ε.ΚΙ.Ε.Α. και μέλος της οργάνωσης Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης του ΣΥΡΙΖΑ

-Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο ecoleft.gr