Υπεράσπιση της Ε.Ε σημαίνει μεταρρυθμίσεις για δημοκρατία και κοινωνική συνοχή. Του Φώτη Κουβέλη

by/ Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Υπεράσπιση της Ε.Ε σημαίνει μεταρρυθμίσεις για δημοκρατία και κοινωνική συνοχή. Του Φώτη Κουβέλη / 211 View / 31/03/2017


Η Ε.Ε δεν έχει κατακτήσει της ενοποίηση της και επιμένει δογματικά στις πολιτικές λιτότητας  που υπονομεύουν τη συνοχή της και την εμπιστοσύνη των λαών. Αν οι πολιτικές δυνάμεις που είναι υπέρ της Ευρώπης δεν αναπτύξουν πειστικό πρόγραμμα εξόδου  από την οικονομική και μεταναστευτική κρίση, η ακροδεξιά θα έχει όλο και μεγαλύτερα κέρδη. Ακόμη όμως και να μην υπερισχύσει, εξίσου επικίνδυνη είναι η επιρροή που αποκτά και όσα ενσταλάζει στον κοινωνικό ιστό.

Εάν κυρίως η Γερμανία φανεί, εντέλει, απρόθυμη να αναλάβει το κόστος προωθητικών κινήσεων μεγάλης εμβέλειας τότε η αστάθεια θα επιφέρει την κατάρρευση της Ένωσης. Λύση στο πρόβλημα της Ε.Ε δεν μπορεί να  είναι μια πρόσκαιρη συσπείρωση ενάντια στα ακροδεξιά ρεύματα  και στις διαλυτικές τάσεις  εντός της Ε.Ε. Λύση δεν είναι η νεοφιλελεύθερη πολιτική που προκρίνει τη συνέχιση της δημοσιονομικής λιτότητας. Αυτή ακριβώς είναι η γραμμή που ενισχύει τον ευρωσκεπτικισμό και οδηγεί σε μια  «Γερμανική Ευρώπη», έστω και μικρότερη από τη σημερινή.

Το πολιτικό σχέδιο της υπεράσπισης της Ε.Ε δεν μπορεί να είναι ένας τεχνοκρατικός εκσυγχρονισμός που αφήνει τη μισή κοινωνία έξω από την εξέλιξη. Δεν αποτελεί όμως  λύση, αντίθετα αποτελεί οπισθοδρόμηση η αποδυνάμωση των κοινών ευρωπαϊκών πολιτικών στο όνομα του αυτοκαθορισμού του κάθε κράτους μέλους.  Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια αξιόλογη πολιτική εναλλακτική πρόταση,  μια θετική υποστήριξη για την Ε.Ε μέσα από την προώθηση μεταρρυθμίσεων στην κατεύθυνση της δημοκρατίας και της κοινωνικής συνοχής.

Τα κράτη πρέπει να εκχωρούν εξουσία, όμως η συμμετοχή των πολιτών πρέπει να μεταφέρεται από το κρατικό επίπεδο στο ευρωπαϊκό επίπεδο. Η ενοποίηση να μην σημαίνει απώλεια της συμμετοχής των πολιτών στη λήψη αποφάσεων αλλά τον μετασχηματισμό και την ενσωμάτωση αυτής της συμμετοχής σε οριζόντιο επίπεδο μέσα στη λειτουργία των θεσμών της Ε.Ε. Το ζητούμενο είναι να συντελεστεί ένας ουσιαστικός εκδημοκρατισμός που θα ενισχύσει την αντιπροσωπευτικότητα και τη συμμετοχή των πολιτών. Μάλιστα, η καθιέρωση δημοκρατικών θεσμών σε επίπεδο Ε.Ε πρέπει να προχωρήσει περισσότερο από τη δημοκρατία που υπάρχει στο επίπεδο κράτους- μέλους.

Λύση είναι μόνο ένας νέος ευρωπαϊκός προσανατολισμός που θα βασίζεται σε δύο πυλώνες: στον άμεσο τερματισμό της λιτότητας και στην επιτάχυνση της πολιτικής και κοινωνικής ενοποίησης. Η προσέγγιση μας υπέρ της ενίσχυσης της Ε.Ε δεν στηρίζεται μόνο σε οικονομικές αναγκαιότητες, αλλά εξίσου και σε πολιτικές και πολιτισμικές συντεταγμένες για τη διατήρηση,  την ενίσχυση και τη μετάβαση σε  ένα ανώτερο στάδιο των κατακτήσεων του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Το πολιτικό σχέδιο για την προωθητική επανεκκίνηση της Ε.Ε πρέπει να λάβει υπόψη τη διαφορετική αντίληψη που έχουν για την ευρωπαϊκή πραγματικότητα οι λαοί της Ευρώπης, τις επιμέρους διαφορές των συμφερόντων των κρατών μελών, τις υπαρκτές διαφορές των πολιτικών ρευμάτων, όμως σε κάθε περίπτωση πρέπει να κινηθεί ταχύτατα προς τα εμπρός.  Όπως έλεγε ο Αβραάμ Λίνκνολν «Τα δόγματα του ήρεμου παρελθόντος είναι ανεπαρκή στο θυελλώδες παρόν». Η Ε.Ε πρέπει να κάνει μια δυναμική επανεκκίνηση με άμεσο τερματισμό της λιτότητας και επιτάχυνση της οικονομικής και πολιτικής ενοποίησης με όρους δημοκρατίας, κοινωνικής συνοχής και συνανάπτυξης.

Οι προοδευτικές δυνάμεις – εάν θέλουν να είναι πράγματι προοδευτικές δεν μπορεί να είναι παρατηρητές της σύγκρουσης ή να μένουν ανενεργές σε ό,τι αφορά τις συμμαχίες τους. Χρειάζεται να πάρουν μέρος στον αγώνα υπέρ της ευρωπαϊκής ενοποίησης και όχι να περιμένουν για να εκφράσουν ένα αντισυστημικό πλην όμως φυγόκεντρο ρεύμα στην Ευρώπη.  Εάν δείξουν ταλάντευση, το  ρεύμα επιστροφής στο έθνος κράτος θα κυριαρχήσει σε Ελλάδα και Ευρώπη με τρομακτικές επιπτώσεις για την ειρήνη, τη δημοκρατία και το βιοτικό επίπεδο των λαών της Ε.Ε.

Με αυτή την έννοια οι αλλαγές των συσχετισμών προς όφελος των προοδευτικών δυνάμεων στις χώρες μέλη της Ευρώπης (Ελλάδα, Πορτογαλία, άνοδος Podemos στην Ισπανία κ.α) έχουν θετικό υπέρ της κοινωνίας αποτέλεσμα εάν λειτουργήσουν πρωταγωνιστικά για την νοηματοδότηση και πάλι της ευρωπαϊκής ενοποίησης, επιδιώκοντας ταυτόχρονα να δώσουν το δικό τους στίγμα. Οι προοδευτικές δυνάμεις πρέπει να  ξαναθέσουν το αίτημα και την προοπτική της κοινωνικής δικαιοσύνης με σύγχρονους όρους. Μόνο έτσι η Ε.Ε θα μπορέσει να κερδίσει τη νομιμοποίηση της και οι προοδευτικές δυνάμεις να βρουν την ταυτότητα και την προοπτική τους.

*Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, 27/03/2017