Η πολιτική ταυτότητα του Eurogroup. Του Θεόδωρου Γεωργίου

by/ Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η πολιτική ταυτότητα του Eurogroup. Του Θεόδωρου Γεωργίου / 157 View / 06/02/2017

Οι φίλοι αναγνώστες θα μου επιτρέψουν να ασχοληθούμε με ένα μείζον πολιτικό πρόβλημα, στο οποίο αναφέρθηκε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά την επίσκεψή του στη Λισαβόνα και το οποίο έχει να κάνει με την πολιτική ταυτότητα ενός τμήματος των εταίρων μας με τους οποίους εδώ και χρόνια βρισκόμαστε σε διαβουλεύσεις.

Πρόκειται για το περιώνυμο Eurogroup (Eυρωομάδα). Δηλαδή έχουμε να κάνουμε με ένα συλλογικό όργανο, το οποίο συγκροτείται από τους υπουργούς Οικονομικών της ευρωζώνης, δηλαδή της Νομισματικής Ενότητας της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος έθεσε κατά την επίσκεψή του στη Λισαβόνα το πρόβλημα της νομιμοποίησης του Eurogroup ως θεσμικού οργάνου της νομισματικής ένωσης.

Πρώτον, πρέπει να τονιστεί ότι η Λισαβόνα δεν είναι τυχαίος «τύπος» (κατά τον Αριστοτέλη).

Είναι και υποστασιοποιεί την ίδρυση της νομισματικής ένωσης, δηλαδή της ευρωζώνης, αλλά στο κείμενο της συνθήκης δεν θεσμοθετείται συλλογικό όργανο με την ονομασία Eurogroup.

Οταν λοιπόν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θέτει το πρόβλημα της νομιμοποίησης του άτυπου οργάνου που ονομάζεται Eurogroup, αναφέρεται στη γόνιμη και δημιουργική συζήτηση που διεξάγεται σε όλα τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια για τον ρόλο και τη θέση που κατέχει αυτό το συλλογικό όργανο εντός της ευρωπαϊκής λογικής.

Ο Κόλιν Κράουτς μιλάει για «μεταδημοκρατικές δομές» εντός της δημοκρατίας και πολλοί άλλοι στοχαστές και Ευρωπαίοι συνάδελφοι υπερασπίζονται την πολιτική και τη δημοκρατία, αλλά οι ίδιοι οι πολιτικοί δρώντες (όπως π.χ. ο Σόιμπλε ή ο Τραμπ) ακολουθούν δρόμους που οδηγούν στο σκοτάδι.

Για να συνοψίσουμε αυτό που ως συμπέρασμα μπορούμε να διατυπώσουμε: η Συνθήκη της Λισαβόνας ως ιδρυτική νομική πράξη της νομισματικής ένωσης της Ευρώπης δεν καταγράφει το Eurogroup (Ευρωομάδα) ως θεσμικό συλλογικό όργανο.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας «αναγνωρίζει» ύστερα από χρόνια την άγνοια του «λαού» κατά το ελληνικό Σύνταγμα.

Στο σύνολό της η πολιτική φιλοσοφία στην Ευρώπη εδώ και δύο δεκαετίες επεξεργάζεται στα αμφιθέατρα και στα σεμινάριά της ότι το Eurogroup είναι όχι μόνον εξωθεσμικό συλλογικό όργανο (κατά τον Πρόεδρο Παυλόπουλο), αλλά πρωτίστως είναι «μεταδημοκρατική δομή και οντότητα» (κατά την ευρωπαϊκή διανόηση).

Εάν πράγματι έχουμε πρόβλημα με την πολιτική ταυτότητα των εταίρων-δανειστών (αυτό είναι το πολιτικό συμπέρασμα) θα πρέπει οι ίδιοι να απαντήσουν στο ερώτημα που έχει να κάνει με τον αυτοπροσδιορισμό τους.

Δηλαδή επιτέλους να μας δώσουν την πολιτική τους ταυτότητα: είναι πολιτικοί, είναι τεχνοκράτες, είναι υπηρέτες του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος;

Η Ελλάδα και η κυβέρνησή της είναι οντότητα που διαβάζει τις συνθήκες (και τη Συνθήκη της Λισαβόνας) και καταλαβαίνει για το Eurogroup ότι είναι μια «μεταδημοκρατική δομή» στη νομισματική ένωση της Ευρώπης, η οποία δεν δικαιούται να λαμβάνει αποφάσεις για τη ζωή των Ευρωπαίων πολιτών.

Κοντολογίς έχει αρχίσει επιτέλους μια πολιτική συζήτηση για την πολιτική ταυτότητα του Eurogroup, και αυτή η διαβούλευση θα έχει πολλαπλά επιστημονικά, θεωρητικά και πολιτικά οφέλη και για την ελληνική πολιτική κοινωνία, αλλά προ πάντων για την ευρωπαϊκή κοινότητά μας.

Και το μείζον ερώτημά μας είναι: Η ελληνική πολιτική ηγεσία μπορεί επιτέλους να «μεταφράσει» όλους αυτούς τους προβληματισμούς σε πολιτική πράξη;

*Ο Θεόδωρος Γεωργίου είναι καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτων