Γεωπολιτική απορρύθμιση – του Γιώργου Καπόπουλου

by/ Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Γεωπολιτική απορρύθμιση – του Γιώργου Καπόπουλου / 8 View / 26/05/2020

Αν οι ΗΠΑ τελικά αποχωρήσουν από τη Συνθήκη «Ανοιχτοί Ουρανοί», θα ολοκληρωθεί η αποξήλωση του πλέγματος συμφωνιών της εποχής του Ψυχρού Πολέμου που διασφάλιζαν τη λεγόμενη ισορροπία του τρόμου.

Προηγήθηκε η αποχώρηση της Ουάσινγκτον από τη Συνθήκη για τους Πυραύλους Μέσου Βεληνεκούς (ΙΝF), που ήταν το δεύτερο βήμα μετά την καταγγελία της Αντιπυραυλικής Συνθήκης ΑΒΜ στην αρχή της δεκαετίας του 2000.

Πέραν της θέσης των ΗΠΑ ότι η Ρωσία παραβίασε στην πράξη τις παραπάνω συμφωνίες, είναι κάτι παραπάνω από σαφές ότι οι κινήσεις της αμερικανικής πλευράς υπαγορεύονται με σημείο αναφοράς και την Κίνα.

Πώς μπορούν οι ΗΠΑ να παραμείνουν στο διμερές πλαίσιο πυρηνικής ισορροπίας με τη Ρωσία, ενώ την ίδια στιγμή η Κίνα θα αναπτύσσει αδέσμευτη σύστημα αντιπυραυλικής ασπίδας, πυραυλικά συστήματα μέσου βεληνεκούς και ταυτόχρονα δεν θα επιτρέπει εναέρια εποπτεία που θα πιστοποιεί ότι δεν έχει επιθετικές προθέσεις;

Η απάντηση των ΗΠΑ στο παραπάνω ερώτημα έχει μέχρι στιγμής καταγραφεί ως επιθετική κίνηση από τη Μόσχα, χωρίς να έχει επηρεάσει τη συνεχή αναβάθμιση της στρατιωτικής ισχύος της Κίνας.

Επιθετική κίνηση, καθώς για το Κρεμλίνο η πυρηνική ισορροπία παραμένει το μόνο πεδίο πραγματικής ισοτιμίας ΗΠΑ-Ρωσίας μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ στα τέλη του 1991.

Από τη μεριά της η Κίνα για να δεχτεί ένα διμερές με τις ΗΠΑ ή τριμερές με τη συμμετοχή της Ρωσίας πλαίσιο έλεγχου και περιορισμών του στρατηγικού της οπλοστασίου θα θέσει ως προαπαιτούμενο τη συνολική αποδοχή της ως υπερδύναμης με ζωτικά περιφερειακά και παγκόσμια συμφέροντα.

Ετσι, οι ΗΠΑ, στο όνομα της μελλοντικής στρατιωτικής ισχύος της Κίνας, ενισχύουν την ψύχωση της περικύκλωσης, που είναι διαχρονικά παρούσα στο Κρεμλίνο, και εκ των πραγμάτων πριμοδοτούν την προσέγγιση Μόσχας–Πεκίνου.

Το 1971-2 οι Νίξον – Κίσινγκερ προσέγγισαν την Κίνα του Μάο πριν διαπραγματευτούν με την ΕΣΣΔ του Μπρέζνιεφ ένα πλαίσιο ειρηνικής συνύπαρξης.

Ο Τραμπ, που φλέρταρε προεκλογικά με μια προσέγγιση με τη Μόσχα για διαπραγμάτευση στη συνέχεια από θέση ισχύος με το Πεκίνο, προβάλλει ως ο σπόνσορας μιας σινο-ρωσικής προσέγγισης.

πηγή:Εφημερίδα των Συντακτών